Zergangen ist der winder chalt
| Zergangen ist der winder chalt | |
|---|---|
| Numerus | CB 139a |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Zergangen ist der winder chalt” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXXIXa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, quod est strophe Theodisca carmini Latino sub numero CXXXIX adnexa, argumentum de reditu veris et gaudio amatorio tractat. Poeta canit finem hiemis rigidae, quae animum fatigabat, et renovationem naturae in silva virescente celebrat, ubi laetitia ex bonitate mulieris orta animum hominis renovat.[1]
In contextu codicis, haec strophe exemplum praebet poesis bilinguis ubi materiae vernaculae cum traditione Goliardica miscentur. Argumentum exprimit vitalitatem mundi redeuntis et nexum inter statum naturae et felicitatem interiorem amantis, qui in verno tempore medicamen contra senectutem et tristitiam invenit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4