Why Nations Fail

Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity, and Poverty (Cur nationes concidant: de ortu potestatis, prosperitatis. et paupertatis) est liber primum anno 2012 in lucem editus, ab Daron Acemoğlu oeconomo Armeno Americanoque et Iacobo A. Robinson oeconomo Britannico Americanoque exaratus. Ipsi anno 2024, propter sua studia de prosperitate civitatum, unā cum Simone Johnson Praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum acceperunt.

Liber conspectum praebet de oeconomia institutorum, oeconomia ad progressionem nationalem directa, historiaque oeconomiae, ut comprehendatur, quare nationes diversa ineant itinera in progressione, in uno quibusdam contingit ut potestas et bona coacerventur, in altero autem hoc nisu succumbunt. Auctores condiciones ex toto orbe terrarum depromptas longe lateque ostendunt ad examinandum.

Contextus

Antecedentia

Liber summatim complectitur plurium annorum investigationem Daronii Acemoglu de theoria incrementi oeconomici, et Iacobi Robinson de oeconomia Africae et Americae Latinae, necnon aliorum, qui idem indagaverunt. Historiam varias civitates tam exstinctas quam modernas interpretandi comprehendit, ratione illius scholae, quae animum in institutiones intendit oeconomicam navitatem sustinentes. Cardo operum multorum ab auctoribus exaratorum in eo sita est, ut partem, quam institutiones agunt ad summam salutem publicam assequendam, definiant. In libro priori auctores eandem causam pertractare studebant, qui vero multa exempla historica non continuit.

Disputatio contentiosa contra theoriam oeconomicam geographicam

Auctores crebro disputant assertiones aliarum theoriarum, quae inaequalitatem mundialem explicare conantur:

Galfridus Sachs et Iared Diamond: theoria oeconomica geographica,
Abhijit Banerjee et Esther Duflo: theoria ignorantiae ordinis pollentissimorum,
Seymour Martin Lipset et theoria eius de theoria oeconomiam ad praesentiam accomodandi (modernisationis).

Insuper adduntur theoriae ad culturam spectantes:

David Landes de peculiari structura culturali incolarum Europae septentrionalis,
David Fisher de vi et effectu opportuno culturae Britannicae,
Max Weber de vi qua ethica Protestanticarum religionum oeconomiae incrementa affecerit.

Acerrime theoriam geographicam reprehendunt, quam inaequalitatem mundialem generatim explicare non posse autument, neque id explicatur, cur nationes quaedam diu in quiete oeconomica versarentur, et postea aliquando oeconomia celeriter increscere incipiat, quamquam situs earum non mutatus est.

Conspectus operis

Liber ex 15 capitibus constat.

Praerequisita progressus durabilis

Urbes finitimas, Nogales (Arizona) et Nogales (Sonora), describentes, auctores in dubium vocant causas, quas affere solent ad discrimen rationis vivendi statuendum. Liber animum in id intendit, quemadmodum nationibus quibusdam contigerit, ut ad summam prosperitatem pervenerint, cum aliae consequenter in incremento durabili defecerint.

Causae

Progressus durabilis perpetuis technologiis mutandis et provehendis concomitatur, cursus quem progressum scientificum et technologicam appellant. Cum eae causae quaerantur, quamobrem hoc incidat in quibusdam nationibus neque in aliis, auctores concludunt, ad scientiarum et technologiarum progressum necessarium esse, ut iura proprietatis ordinum socialium protegantur et proventum ex societatibus effectoriis et innovationibus ex diplomatibus inventionum adipiscantur.

Simulatque civis diploma iuris praecipii nanciscitur, extemplo ei intererit, ne quis privilegium obtineat propter genus inventionis eius provectum, ut sempiterne proventum ex diplomate eius adipiscatur. Itaque, ad progressum durabilem, mechanismo cuidam opus est, qui hoc facere ei prohibet, quoniam una cum privilegio ingentem opulentiam valet possidere.

Unde concludunt auctores, talem mechanismum instituta imprimis politica polyarchica praestare, quo facto ordines societatis participes fiunt in civitate gubernanda. In hoc exemplo, inventor prioris diplomatis aliquantulum perdit, omnes vero alii vincunt.

Instituta pluralistica

Instituta politica pluralistica decernunt quid maiori societatis parti prosint, quod sibi velit, inventorem prioris privilegii nequiturum esse recentiorem inventionem antevenire; itaque artes technologicae continuo evolventur. Hanc oeconomici incrementi interpretationem, veluti constantem bonorum artiumque mutationem, primum proposuit Iosephus Schumpeter, qui hunc cursum destructionem creativam nuncupavit. Sub forma proplasmatis oeconomici hanc notionem adhibuerunt Philippus Aghion et Petrus Howitt in suo proplasmate Aghion-Howitt, ubi incitamentum ad nova bona gignenda evolvenda est lucrum monopolicum ex effectione, quod post opus melius inventum finitur.

Cum instituta politica pluralistica tantum praestent, ut possessores monopoliorum iam exstantium, suae potestatis oeconomicae ope, novarum artium introductionem impedire nequeant, ista instituta civilia, ut auctorum fert sententia, requiruntur, ut civitas ad progressum durabilem transeat. Aliud requisitum est, ut summa potestas in instituta civilia colligatur, quoniam, nisi ista hac potestate erunt potita, pluralismus civilis in confusionem chaoticam convertetur. Fundamentum operis theoreticum in commentatione communi cum Simon Johnson scripta ostenditur, et auctores de vi et effectu Douglass North, qui in eorum opinionem efformandam significanter exercuerit, commemorant.

Examen analyticum circa oeconomicam diversarum civitatum progressionem

Intra quindecim capita Acemoglu et Robinson examinare conantur, quae elementa civitates ad politicum oeconomicumque successum aut casum adducant. Arguunt explicationes, quae hucusque exstiterunt ad enucleandam prosperitatem et paupertatem, puta geographiam, clima, culturam, religionem, rassam vel rectorum politicorum ignorantiam, vel ratione sufficienti carere, vel defectus habere.

Acemoglu et Robinson assertionem suam studiis ad singularum civitatum comparationem spectantibus confirmant. Nationes rationibus supra memoratis haud dissimiles seligunt, quae ob diversa consilia politica patrata plus minusve prosperae factae sunt. Corea est exemplum acerrimum, natio scilicet, quae in duas civitates anno 1953 divisa est. Oeconomiae utriusque civitatis diversa omnino itinera inierunt: Corea meridiana in numerum civitatum praeditissimarum refertur, Corea septentrionalis pauperrima mansit. Ulterioribus exemplis hoc illustratur: Nogales, Sonora in Mexico, Nogales, Arizone in Civitatibus Foederatis. Quoad has duas urbes finitimas, auctores influxum examinant, quemadmodum circumiectus institutionalis prosperitatem incolarum affecerit ibidem itidemque viventium.

Acemoglu et Robinson asserunt, prosperitatem oeconomicam imprimis ex eo pendere, quod instituta oeconomica et politica multos homines includunt; quod significat, plerosque homines habere ius se rebus politicis decernendis interponendi, contra in illis, cum perpaucorum sodalitia institutis civilibus praesunt, neque in animo habent ea mutare. Arguunt, in illa civitate ius legesque valere, ubi civitas democratica et pluralistica munere suo fungitur. Auctores id quoque asseverant, instituta inclusiva prosperitatem oeconomicam fovere, quoniam structuram incitatricem praebent cogitationes ingeniosas remunerantem.

E contra scriptores instituta describunt extrahentia, ea quae pollentissimis concedunt, qui aliis ordinibus imperent aliosque exspolient, opes eis extrahant qui ad ordinem pollentissimorum non pertinent. Arguunt nationes institutorum extrahentium successos prosperos eo non habere, quod conductores et cives paulum incitamenti habuerunt pecuniam ibi collocandi et innovandi. Causa primaria, cur ordo regnans destructionem creatricem metuant, est cursus qui instituta vetera et mala in nihilum redigit, necnon bona et nova generat. Destructio creatrix nova creat sodalitia, quae ad potestatem impetrandam aemulantur adversus ordinem dominantem, qui accessum ad opes oecononomicas et pecuniarias civitatis singularem perdere possent.

Bibliographia

Acemoğlu, Daron & Robinson, Iacobus A. (2012). Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity, and Poverty [PDF]. Novi Eboraci: Crown Publishers. ISBN 978-0-307-71923-2

Nexus interni

Nexus externi

The 2024 Nobel Laureates Are Not Only Wrong About China, But Also About the West by Ang Yuen Yuen