Vrowe, wesent vro!
Appearance
| Vrowe, wesent vro! | |
|---|---|
| Numerus | CB 171a |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Vrowe, wesent vro!” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Theodisce
1. Vrowe, wesent vro!
trostent ivch der sumerzit!
div chumit iv also:
rosen, lilien si uns git.
vrowe, wesent vro!
wie tůt ir nu so,
daz ir so trurech sit?
der chle, der springet ho![1]
Latine
1. Domina, estote laeta!
consolemini vos de tempore aestivo!
quod venit vobis sic:
rosas, lilia si nobis dat.
domina, estote laeta!
quomodo facitis nunc sic,
quod tam tristis estis?
trifolium, id salit alte!
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est breve hortamen Theodisce scriptum, quo auctor dominam quandam ad laetitiam invitat. Argumentum in adventu aestatis nititur, quae flores sicut rosas et lilia affert, ut mauxitiam hiemis et tristitiam animi depellat.[1]
In hoc textu naturae renovatio, per trifolium crescens symbolice expressa, cum statu psychico amantis comparatur. Carmen est exemplum poesis bilinguis vel vernaculae quae intra corpus Latinum Goliardorum servata est, demonstrans quomodo gaudium mundanum et venustas temporis floridi in mediis aevis celebrata sint.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4