Vns chumet ein lichte sumerzit
| Vns chumet ein lichte sumerzit | |
|---|---|
| Numerus | CB 182a |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Vns chumet ein lichte sumerzit” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXXIIa (182a) reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est brevis celebratio adventus temporis aestivi, quod naturam renovat et hominum animos ad laetitiam excitat. Poeta describit quomodo prata, flores, et silvae iterum virescant, creantes scaenam idealem ad gaudium quaerendum.[1]
In stropha secunda, quae quasi refrenum fungitur, auctor monet eos qui felicitatem vel amorem assequi cupiunt, ut magno animi vigore et sensuum praesentia polleant. Haec poesis, lingua Theodisca antiqua composita, ostendet quomodo mundus naturalis cum interiori hominis statu in carminibus goliardicis conectatur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4