Vide, qui nosti litteras
| Vide, qui nosti litteras | |
|---|---|
| Numerus | CB 23 |
| Argumenta | avāritia |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Vide, qui nosti litteras” incipit carmen a discipulis vagantibus Latine scriptum, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen est exhortatio moralis et satira directae ad litteratos, doctores, et ecclesiae principes, monens eos de necessitate congruentiae inter verba et facta. Auctor incipit admonendo illos qui “litteras norunt” ut diligenter considerent quid doceant, ne per hypocrisim et malam vitam praemia aeterna Christi amittant.[1]
In secunda parte, carmen clericos et scholares reprehendit qui studio abutuntur non ad Dei ministerium, sed ad avaritiam et lucrum mundanum spectantes. Scriptor acerbe notat multos “ecclesiarum principes” his vitiis implicari, vitam spiritualem cum vitiis saecularibus foedantes.[1]
Ultima strophe allegoria biblica utitur, religiosos commonens ne a “Philisteo” (hoc est, a diabolo vel peccato) decipiantur nec a “Dalide” (cupiditate vel illecebris mundi) prodantur. Finis carminis est precatio ut milites Dei meritum suum non amittant et ad interitum propter imprudentiam moralem non trahantur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4