Veritas veritatum
| Veritas veritatum | |
|---|---|
| Numerus | CB 21 |
| Auctor | Philippus Cancellarius |
| Argumenta | Avaritia |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Veritas veritatum” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Philippus Cancellarius theologicas et morales quaestiones de redemptione et corruptione cleri in hoc carmine tractat. Initium carminis Christum invocat ut summam veritatem et verbum incarnatum, qui per fidem, spem, et caritatem hominem ad beatitudinem reducit, pristinum pacis statum post peccatum originale reformans.[1]
Auctor deinde de lapsu Adami disserit, per quem mors et vitium in genus humanum sicut venenum et poculum amarum transfunduntur. Quamvis Spiritus veritatis modo poenam differat ut castitatem foveat, scriptor monet iudicium futurum esse inevitabile. Qui iniquitate impinguantur, quasi victimae ad sacrificium parantur, cum poena divina non sublata sed tantum dilata sit.[1]
Ultima carminis pars acerrimam criticam contra praelatos et ministros altaris dirigit. Auctor eorum tarditatem et luxum condemnat, arguens eos, qui speculum virtutis esse deberent, soli avaritiae et "mammone" vacare. Per mala exempla eorum mors animae concipitur, dum mundus ad formam pravam exemplar corruptum sequitur, iudicio Sancti Sanctorum imminente.[1]
Investigatio palaeographica musica
[recensere | fontem recensere]Veritas veritatum complures fontes manuscripti saeculi XIII examinantur ad usum notandi cognoscendum. Codex bibliothecae ultra-Marinae, scilicet München BSB Clm 4660, spatium vacuum in penultima syllaba vocis "grabatum" exhibet, ubi in aliis fontibus longus melismatis tractus invenitur. Haec particularitas indicat scribam spatium reliquisse ad notationem musicam postea addendam, quod momentum praecisum in processu redactionis codicis demonstrat. In codice Florentino (Pluteus 29.1), hoc carmen sub forma monodica servatur, ubi melodiae structura cum textu metrico cohaeret. Alii fontes, sicut codices Oxonienses et Darmstadiensis, textum sine signis musicis sed cum indicationibus de auctore, sicut Cancellario Parisiensi, praebent. Palaeographia igitur huius carminis differentias inter codices ad usum liturgicum vel scholasticum destinatos patefacit, ubi scriptura neumica aut melismatica non semper exarata est, quamvis spatium musicum in membrana provisum esset.[2]
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 4 5 De avaritia 1-25.
- ↑ Veritas veritatum (CB 21). Carmina Burana: ricerche sulla musica. Examen apium.
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4