Veneris vincula
| Veneris vincula | |
|---|---|
| Numerus | CB 106 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Veneris vincula” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CVI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, passiones poetae describit, qui se vinculis Veneris captum sentit et de potestate Amoris mutabili cogitat. Poeta personam quandam nomine Floram alloquitur, declarans quomodo pulchritudo puellae cor suum sicut ignis in stipula incenderit.[1]
Argumentum carminis de natura ambigua amoris tractat, qui nunc aureus, nunc ferreus apparet, et amantem in variis mentis statibus, inter spem et metum, versari cogit. In fine, auctor invocat amorem veracem et stabilem, monstrans quomodo goliardica poesis argumenta classica Ovidii (praecipue de metamorphosi et telis cupidineis) ad experientiam subiectivam amantis accommodaverit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4