Tyrannis maioritatis

−3 (maximum dubium) Latinitas huius paginae maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Tyrannis maioritatis est status in quo res politicae vel leges, ex voluntate vulgi non aequa aut iura minoritatum premente, decernuntur. Haec condicio pessima forma democratiae haberi solet.

Alexis de Tocqueville notionem tyrannidis maioritatis primus tractavit in opere suo Democratia in America (Anglice Democracy in America). Item Iacobus Madison in commentario The Federalist (No. 10) potentiam factionum maioritarium oppugnavit. Postea Ioannes Stuart Mill in libro De Libertate> (Anglice On Liberty) idem argumentum persecutus est, quomodo falsa deliberatio vel iudicium vulgi libertatem individui violare possit.

Saeculo XX vero, Fridericus Hayek in opere Constitution of Liberty (Constitutio Libertatis) regnum legis praeponendum esse democratiae asseruit. At Herbertus Marcuse, in libello Repressive Tolerance, de calamitate quae ex opiniones maioritaria oriatur disseruit. Etiam Nelson Mandela, in suo libro Via longa ad libertatem, docuit democratiam non esse decisionem^? mera maioritate factam, sed rem populorum universorum, nec fas esse minoritatem a maioritate opprimi.

In litteris, in ludo scaenico Henrici Ibsen inscripto En folkefiende (“Hostis populi”), persona medici Stockmann contra sententiam populi iustitiam tuetur, pronuntians “minoritas semper iusta” esse (in actione IV).

Nexus interni

• Apologia Socratis
• Convenientia
• Demagogus
• Propaganda