Triumphi Domitiani
 |
Commentatio adhuc usque elaboratur... Haec commentatio nondum perfecta in manibus auctoris est. Quapropter rogaris ut nihil nisi minora hic mutes, maiora autem ante disputes illic. Si vero auctor ipse per septem dies nihil mutaverit, hunc monitum delere licet.  L'editor que ha creat aquest article encara hi està treballant. És per això que us agraïrem que els canvis que realitzeu siguin menors: qualsevol edició major ha de ser discutida a la pàgina de discussió. (L'avís pot ser esborrat al cap d'una setmana.)  The editor who created this page is still at work. Please make only minor corrections: other changes should be discussed on the talk page. (After this header has been in place for one week you can remove it.)  Der Verfasser bearbeitet den Artikel noch. Daher werden höchstens kleinere Veränderungen gern gesehen: andernfalls bitte um Verbesserungsvorschläge auf der Diskussionsseite. (Nach einer Woche ist es angebracht, diesen Betreff in jedem Fall zu entfernen.)  La ekverkinto daŭre laboras pri tiu ĉi paĝo. Pro tio bonvolu fari nur etajn korektadojn! Pli maletaj estu pridiskutataj en la diskutejo. (Post unu semajno oni tamen rajtas forigi tiun ĉi markilon.)  Haec formula ({{In usu}}) plus quam septem dies sine recensionibus in pagina mansit. |
Annis 84 (quoi tempore Agricola revocatus est) et 86. Anno 84 titulum "Germanicum" meruit; mensem Septembrem "Germanicum" appellavit
Imperator Caesar Augustus Germanicus eo bello, quo victis hostibus cognomen Germanici meruit ... (Frontinus, Strat. 2.11.7)
[Domitiano] inerat conscientia derisui fuisse nuper falsum e Germania triumphum, emptis per commercia, quorum habitus et crines in captivorum speciem formarentur (Tacitus, Agricola 39.1)
De Chattis Dacisque post varia proelia duplicem triumphum egit (Suetonius, Domitianus 6).
Accipiet ergo aliquando Capitolium non mimicos currus nec falsae simulacra victoriae, sed imperatorem veram ac solidam gloriam reportantem (Plinius minor, Panegyricus Traiani 16.3)
Ἐκστρατεύσας δὲ ἐς τὴν Γερμανίαν καὶ μηδ᾿ ἑορακώς που πόλεμον ἐπανῆκε. τί γὰρ δεῖ καὶ λέγειν ἃ διὰ τοῦτο καὶ ἐκείνῳ τότε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ὁμοίοις αὐτῷ αὐτοκράτορσιν ἀεὶ ἐδόθη ... Domitianus profectus in Germaniam cum exercitu, hoste nusquam viso, revertit. Hoc loco mihi commemorare non necesse est ex quae tum ob eam causam ei caeterisque imperatoribus eius simillimis semper tributa sunt ... (Dio 67.4.1 [Xiphilinus 218, 22–29 R. St., Exc. Val. 279 (p. 706)])
καὶ πολλοῖς τὴν ἑορτὴν πομπείοις ἐκόσμησεν οὐκ ἐξ ὧν εἷλε ... ἀλλ᾿ ἐκ τῶν βασιλικῶν ἐπίπλων· τούτοις γὰρ ὡς καὶ αἰχμαλώτοις ἀεί ποτε ἐχρῆτο, ἅτε καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν δεδουλωμένος He graced the festival that followed with many exhibits appropriate to a triumph, though they came from no booty that he had captured ... The exhibits which he displayed really came from the store of imperial furniture, which he at all times treated as captured spoils, inasmuch as he had enslaved even the empire itself. (Dio 67.7.4 [.—Exc. UR 14 (p. 400)])
ἐποίησε δὲ καὶ θέαν πολυτελῆ, ἐν ᾗ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐς ἱστορίαν ἐπίσημον παρελάβομεν, πλὴν ὅτι καὶ παρθένοι τῷ δρομικῷ ἠγωνίσαντο· μετὰ δὲ ταῦτα ἑορτάς τινας νικητηρίους δῆθεν ἐπιτελῶν ἀγῶνας συχνοὺς 2ἐποίησε. τοῦτο μὲν γὰρ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ μάχας καὶ πεζῶν πρὸς ἀλλήλους καὶ ἱππέων αὖ συνέβαλε, τοῦτο δὲ καὶ ἐν καινῷ τινι χωρίῳ ναυμαχίαν ἐπετέλεσε. καὶ ἀπέθανον ἐν αὐτῇ πάντες μὲν ὀλίγου δεῖν οἱ ναυμαχήσαντες, συχνοὶ δὲ καὶ ἐκ 3τῶν θεωμένων· ὑετοῦ γὰρ πολλοῦ καὶ χειμῶνος σφοδροῦ ἐξαίφνης γενομένου οὐδενὶ ἐπέτρεψεν ἐκ τῆς θέας ἀπαλλαγῆναι, ἀλλ᾿ αὐτὸς μανδύας ἀλλασσόμενος ἐκείνους οὐδὲν εἴασε μεταβαλεῖν, καὶ ἐκ τούτου ἐνόσησαν οὐκ ὀλίγοι καὶ ἐτελεύτησαν. ἐφ᾿ ᾧ που παραμυθούμενος αὐτοὺς δεῖπνόν σφισι δημοσίᾳ διὰ πάσης τῆς νυκτὸς παρέσχε. πολλάκις δὲ καὶ τοὺς ἀγῶνας νύκτωρ ἐποίει, καὶ ἔστιν ὅτε καὶ νάνους καὶ γυναῖκας συνέβαλλε. Edidit sumptuosum spectaculum ex quo nihil dignum historia accepimus praeterquam quod virgines cursu certaverunt. Post haec dies festos egit, videlicet triumphales: exhibuit crebra certamina, proeliis peditum ac deinde equitum commissis in circo, tum etiam in novo quodam loco bello navali facto, in quo non solum omnes fere qui pugnaverunt mortui sunt, sed etiam multi ex spectatoribus, propterea quod maximo imbri et vehementi tempestate repente commota nemini permisit abire ex spectaculo, et quanquam ipse penulam mutavit, tamen ceteros nihil mutare passus est. Qua ex re non pauci in graves morbos inciderunt et mortui sunt. Itaque populo nocturnum epulum dedit eius consolandi causa. Noctu enim saepe exhibebat certamina, interdum vero et nonnas et mulieres committebat (Dio 67.8-10 [Xiphilinus 219, 24 ff. R St.]).
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Brian Jones, The Emperor Domitian (Londinii: Routledge, 1993) p. 139
- Gökhan Tekir, "Domitian's Dacian War" in Anasay vol. 4 no. 13 (2020) pp. 75-102, vide p. 85