Transit nix et glacies
| Transit nix et glacies | |
|---|---|
| Numerus | CB 113 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Transit nix et glacies” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est celebratio veris et motuum animi quos reditus caloris in amantibus excitat. Poeta, naturae renovationem cum sensibus suis comparans, argumentum de "flamma veteri" sumit, quod ad carmina Vergilii alludit, ut conversionem cordis ad gaudia et lasciviam describat.[1]
Argumentum poematos dubitationem amantis narrat, qui inter spem et dolorem vinctus est, quoniam mulier amata crudelis et aspera videtur. In fine, auctor perseverantiam in amore exprimit, sperans se tandem, superis faventibus, praemia desiderata et laetos plausus accepturum esse, monstrans quomodo topoi litterarum classicarum in poesi goliardica adhibiti sint.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4