Titus Manlius Torquatus (consul 165 a.C.n.)

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Titus Manlius Torquatus (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n., mortuus post annum 140 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens[recensere | fontem recensere]

Avus eius Titus Manlius T.f. Torquatus annis 235 et 224 consulatum gessit. Frater eius Aulus Manlius Torquatus consul anni 164 a.C.n. erat. Filius eius Decimus Iunius Silanus Manlianus fuit, qui a Decimo Iunio Silano adoptatus est.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Manlius ab anno 170 pontifex erat[1] et eodem tempore etiam praeturam administravit. Anno 165 una cum Gnaeo Octavio consulatum gessit[2]. Anno 162 legatus una cum Gnaeo Cornelio Merula in Aegyptum iit, ut pacem inter reges fratres Ptolemaeum VIII et Ptolemaeum VI reficeret[3]. Anno 140 a.C.n. Torquatus, qui etiam iuris peritus notus erat, filium supra dictum, qui, postquam praetor in Macedonia fuit, propter pecunias repetundas accusatus est, damnavit et eum abdicavit. Qui filius a iudicio patris perterritus mortem sua manu petivit[4].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, Ab urbe condita XLIII 11,13
  2. Marcus Tullius Cicero, De finibus bonorum et malorum I 24
  3. Polybius Historiae XXXI 10; 17-20
  4. Marcus Tullius Cicero, De finibus I 24; Titus Livius, periochae LIV; Valerius Maximus V 8,3


Antecessores:
Gaius Sulpicius Gallus et Marcus Claudius Marcellus
Consul
165 a.C.n.
cum
Gnaeo Octavio
Successores:
Aulus Manlius Torquatus et Quintus Cassius Longinus