Tertium Bellum Iudaicum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Tertium Bellum Iudaicum (132–136) sive Seditio Barchochebae (Hebraice: מרד בר כוכבא‎ mered bar kokhba) fuit tertia seditio maior Iudaeorum contra Imperium Romanum et ultimum bellorum Iudaeo-Romanorum. Sunt, qui hanc seditionem "Secundum Bellum Iudaicum" vocent,[1] quod "Seditio Kito" (115–117), quae dicitur, maxima ex parte extra provinciam Iudaeam processit. Huius seditionis exitu terra devastata est, superstites Iudaei ex Iudaea sive Syro-Palaestina, ut provincia post bellum confectum vocata est, fugati ac servi venum dati sunt.

Simon Barchochebas, dux seditionis, a multis Iudaeis messias habebatur, qui Israel restituere posset.[2] Victoriis initialibus seditiosi civitatem liberam in Iudaeae partibus constituterunt, quam Romani sex legionibus cum auxiliariis adductis oppresserunt.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Inter alia vide hic
  2. John S. Evans (2008). The Prophecies of Daniel 2. "Known as the Bar Kokhba Revolt, after its charismatic leader, Simon Bar Kokhba, whom many Jews regarded as their promised messiah" = Nota ut seditio Barchochebae, quae nomen a duce charismatico Barchocheba trahit, quem multi Iudaei messiam promissum duxerunt.


David's face Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!