Episcopofanum ad Tubarim

Episcopofanum ad Tubarim^[1] sive Tauberbischofshemium^[2] (Theodisce Tauberbischofsheim) est urbs et commune Badense-Virtembergense 12 832 incolarum (anno 2014).

Geographia

Brevis descriptio de civitate

Episcopofanum ad Tubarim constat ex septem regionibus: Episcopofano ad Tubarim, Dienstadio,^[3] Distelhusa,^[4] Dittighemio,^[2] Hochhusa^[4] et Impfinga.^[5]

Oppida propinqua

Finitima municipia sunt Lauda-Regiscuria,^[6] Kenninkein,^[7] Kulshemium,^[2] Webacium,^[8] Grossrinderfelda^[9] et Grunsfelda.^[9]

Reservatum

Episcopofano ad Tubarim tres naturae subsidia sunt Stammberga,^[10] Hunsenberga^[10] et Brachenleite apud Episcopofanum ad Tubarim.

Clari cives

Civitate honoris causā donati

Ricardus Trunk, compositor (1879–1968).
Thomas Bach, athleta Germanicus, Comitatus Olympici Internationalis praeses electus est.

Filii filiaeque notabiles

Emilius Beck, artis gladiatoriae magister.

Notae

↑ Egli, J. J. (1893). Nomina Geographica: Sprach- und Sacherklärung von 42000 Geographischen Namen aller Erdräume. Lipsiae: Friedrich Brandstetter.
1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -heim et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Vide www.leo-bw.de, ubi dicitur "(...) Kenninkein 1050 (...)".
↑ Germanica toponyma cum suffixo -bach plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-bacum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Forbacum, Gengenbacum, Lambacum, Muorbacum, Orbacum, Rohrbacum, Rosbacum, Rubeacum, Solisbacum, Swabacum, Abacum, Brubacum, Corbacum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -feld(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-felda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Falufelda, Frauenfelda, Heresfelda, Hirutfelda, Ilfelda, Mansfelda, Salfelda, Sualafelda, Alfelda, Alsfelda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -berg aut -berge aut -bergen aut -berghe plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-berga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amberga, Annaberga, Arensberga, Asschaberga, Bamberga, Berga, Blancoberga, Bobbinberga, Brunsberga, Cassonberga, Coloberga, Eversberga, Freiberga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus interni

Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Bibliographia

Gerhard Finger, Erwin Heisswolf, Albert Krämer, Helmuth Lauf, Edgar Münch, Roland Veith: Tauberfranken: Lebensformen und Gesellschaftsordnung im Mittelalter. Fränkische Nachrichten, Tauberbischofsheim 1998, ISBN 3-924780-32-3. (German)
Gernot Wamser: Tauberbischofsheim. Sutton, Erfurt 2005, ISBN 3-89702-895-6. (German)
Corinna Egerer, Michael Latzel: Tauberbischofsheim. Fränkische Nachrichten, Tauberbischofsheim 2005, ISBN 3-924780-48-X. (German)
Franz Gehrig, Hermann Müller: Tauberbischofsheim. Verein Tauberfränkische Heimatfreunde e. V., Tauberbischofsheim 1997. (German)

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Episcopofanum ad Tubarim spectant.

Episcopofani ad Tubarim pagina interretialis

Terra

Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!

[Egli_1893-1] Egli, J. J. (1893). Nomina Geographica: Sprach- und Sacherklärung von 42000 Geographischen Namen aller Erdräume. Lipsiae: Friedrich Brandstetter.

[-hemium-2] 1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -heim et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-stadt-3] Germanica toponyma cum suffixis -stadt et -stedt plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-stadium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Arnstadium, Bernstadium, Berolstadium, Carolostadium, Hermannostadium, Darmstadium, Freistadium, Eisenstadium, Fraustadium, Harpstadium, Helmstadium, Altstadium, Auerstadium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-husa-4] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-inga-5] Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Graesse-6] J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[7] Vide www.leo-bw.de, ubi dicitur "(...) Kenninkein 1050 (...)".

[-bacum-8] Germanica toponyma cum suffixo -bach plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-bacum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Forbacum, Gengenbacum, Lambacum, Muorbacum, Orbacum, Rohrbacum, Rosbacum, Rubeacum, Solisbacum, Swabacum, Abacum, Brubacum, Corbacum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-felda-9] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -feld(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-felda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Falufelda, Frauenfelda, Heresfelda, Hirutfelda, Ilfelda, Mansfelda, Salfelda, Sualafelda, Alfelda, Alsfelda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-berga-10] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -berg aut -berge aut -bergen aut -berghe plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-berga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amberga, Annaberga, Arensberga, Asschaberga, Bamberga, Berga, Blancoberga, Bobbinberga, Brunsberga, Cassonberga, Coloberga, Eversberga, Freiberga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]