Syndroma intervalli QT longi

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.
Intervallum QT (caerulea linae infra) relaxationem musculorum cordis indicat. Intervallum longius quam 480 ms periculosum est.

Syndroma intervalli QT longi sive abbreviatura internationalis LQTS (ICD-10: I45.8) est perturbatio repolarisationis cordis cum periculo mortis repentinae. Symptomata possint esse sensus rhythmi perturbati cordis, convulsiones. Non raro causa genetica cognoscibilis est.

Intervallum QT[recensere | fontem recensere]

Crystal 128 up.png Commentatio principalis: Intervallum QT


Aetiologia (causa)[recensere | fontem recensere]

Hactenus varia pericula ortus syndromae intervalli QT longi inventa sunt:

  • genus femininus
  • aetas
  • insufficientia renium sive hepatis
  • LQTS vel syndromae eius in familia notae
  • morbi cardiovasculares praesentes
  • perturbationes electrolytorum sanguinis, nam hypokalaemia, hypocalcaemia, hypomagnesaemia
  • mutationes geneticae
  • Opera et cogitationes laboriosae

Genetica[recensere | fontem recensere]

Ortus LQTS nonnullae mutationes geneticae inventae sunt.

Symptomata[recensere | fontem recensere]

Symptomata sensus rhythmi perturbati de repente prodire possunt. Etiam convulsiones occurrant[1].

Diagnosis[recensere | fontem recensere]

Exemplum electrocardiogrammae cum intervallo longiore QT (477 ms).

Descriptio aegroti symptatum suorum, electrocardiogramma cum intervallo longiore (nonnumquam non semper praesente), anamnesis familiaris suspecta diagnosem morbi elucere possunt.

Therapia[recensere | fontem recensere]

In LQTS tractandis secundum aetiologiam medicamenta ut beta receptoriorum inhibitores vel Mexiletinum commendari licent. Opera laboriosa vitanda sint. Nonnulla medicamenta periculosa sunt, per exemplum erythromycinum (antibioticum), antiarrhythmica classis III. Implantatio cardiovertoris et defibrillatoris (ICD) commendanda est.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Auerbach DS, McNitt S, Gross RA, Zareba W, Dirksen RT, Moss AJ (2016). "Genetic biomarkers for the risk of seizures in long QT syndrome". Neurology 87 (16): 1660-8 

Nexus externi[recensere | fontem recensere]