Suscipe flos florem
Appearance
| Suscipe flos florem | |
|---|---|
| Numerus | CB 186 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Suscipe flos florem” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXXVI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Suscipe, flos, florem, quia flos designat amorem!
illo de flore nimio sum captus amore;
Hunc florem, Flora dulcissima, semper odora!
Nam velut aurora fiet tua forma decora.
Florem, Flora, vide! quem dum videas, michi ride!
Flori fare bene! tua vox cantus philomene.
Oscula des flori! rubeo flos convenit ori.
2. Flos in pictura non est flos, immo figura;
Qui pingit florem, non pingit floris odorem.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, quod ultimam partem sectionis amatoriae codicis claudit, est breve sed elegans allusio ad symbolicam floris naturam, ubi amator donum puellae nomine Florae offert. Poeta ludit cum etymologia nominis et pulchritudine naturae, ligans formam mulieris cum splendore aurorae et cantu philomenae.[1]
In disticho finali, auctor de differentia inter rem veram et artem repercutit, monens florem pictum solum figuram esse et odore carere. Sic exprimitur idea amorem non in verbis vel imaginibus, sed in viva experientia sensuum consistere debere.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4