Jump to content

Stultitiae laus

E Vicipaedia
"Stultitia" ab Ioanne Holpenio in margine editionis primae huius libri picta.

Stultitiae laus (primo Graece Μωρίας Ἐνκώμιον ‘Moriae encomium’) est liber satyricus a Desiderio Erasmo anno 1511[1] apud domum Thomae Mori scriptus ipsique dedicatus. Liber est notissimum huius auctoris totiusque Humanismi opus, quo Stultitia, persona ficta, res fatuas et vesanas laudat.

Aevo Reformationis aestimatus est, at anno 1577 censurae librorum (Index librorum prohibitorum) subiectus est.

Titulus libri

[recensere | fontem recensere]

Erasmus, in epistula dedicationis ad amicum Thomam Morum missa, de titulo ac de commento operis narrans, dixit in viam ex Italia in Angliam se dedisse. Ipso equitante, recordatio amici Thomae Mori subiit:

Inter hos tu, mi More, vel in primis occurrebas; cuius equidem absentis absens memoria non aliter frui solebam, quam praesentis praesens consuetudine consueveram; qua dispeream, si quid umquam in vita contigit mellitius. Ergo quoniam omnino aliquid agendum duxi et id tempus ad seriam commentationem parum videbatur accommodatum, visum est moriae encomion ludere.[2]
― Erasmus, epistola dedicationis

Erasmus cognomen Thomae memorat, id est Morus, scribens titulum ac figuram stultitiae esse iocos.[3] Nam moria verbum originis graecae est. Hoc verbum significat stultitia.

Genus operis ac argumentum libri

[recensere | fontem recensere]

Erasmus in epistola dedicationis opus eius encomium nominat. Stultitia ipsa orationem habet apud mundum. Stultitia se ipsa laudat. Erasmus in epistola dedicationis auctores antiquitatis refert exemplum, velut Lucianum ac Apuleium et etiam Homerum atque Plutarchum.[4] Genus operis quasi oratio declamationis satyrica est. Sed oratio in defensione sui est:

Iam vero non huius facio sapientes istos qui stultissimum et insolentissimum esse praedicant, si quis ipse laudibus se ferat. Sit sane quam volent stultum, modo decorum esse fateantur. Quid enim magis quadrat, quam ut ipsa Moria suarum laudum sit buccinatrix, et Αὐτὴ ἑαυτῆς αὐλῇ. Quis enim me melius exprimat quam ipsa me?[5]
― Erasmus, Stultitiae laus 3

Burkhard ac Wesselmann in commentario orationem in partes quattuor divisam esse explicant:[6]

  • c. 1-9 propositio orationis Stultitiae
  • c. 10-48 quod tota vita humana ac tota societas regnata sunt per stultitiam. quod stulti feliciores sunt.
  • c. 49-60 De eruditis et de potentibus civitatis ac ecclesiae
  • c. 61-68 Stultitia de auctoribus antiquitatis ac biblicis loquitur.

Notae

[recensere | fontem recensere]
  1. ↑ Wendelin Schmidt-Dengler, Einleitung, p. X in opere ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ sive laus stultitiae, id est partem de Erasmus von Rotterdam, Ausgewählte Schriften 2, Werner Welzig edidit, publicatum est anno 1975 Darmstadio.[verba obscura]
  2. ↑ epistola dedicationis, p. 2 in opere ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ sive laus stultitiae, id est partem de Erasmus von Rotterdam, Ausgewählte Schriften 2, Werner Welzig edidit, publicatum est anno 1975 Darmstadio.[verba obscura]
  3. ↑ “Primum admonuit me Mori cognomen tibi gentile, quod tam ad Moriae vocabulum accedit …”, epistola dedicationis, p. 2 in opere ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ sive laus stultitiae, id est partem de Erasmus von Rotterdam, Ausgewählte Schriften 2, Werner Welzig edidit, editum est anno 1975 Darmstadio.[verba obscura]
  4. ↑ Erasmus exempla profert in defensione sui. epistola dedicationis, p. 4 in opere ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ sive laus stultitiae, id est partem de Erasmus von Rotterdam, Ausgewählte Schriften 2, Werner Welzig edidit, publicatum est anno 1975 Darmstadio.[verba obscura]
  5. ↑ Αὐτὴ ἑαυτῆς αὐλῇ in lingua Graeca significat se ipse tibiis canere. citatio: Stultitiae laus 3, p. 10 in opere ΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ sive laus stultitiae, id est partem de Erasmus von Rotterdam, Ausgewählte Schriften 2, Werner Welzig edidit, publicatum est anno 1975 Darmstadio.[verba obscura]
  6. ↑ Thorsten Burkhard et Katharina Wesselmann, Erasmus von Rotterdam. Moriae encomium - Studienkommentar (Studienkommentare zu lateinischen und griechischen Texten 6), Gottingae anno 2024, p. 20-21.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]

Editio critica est

  • Desiderius Erasmus Roterodami: Moriae encomium id est Stultitiae Laus. Clarence H. Miller edidit. Opera omnia Desiderii Erasmi Roterodami (ordinis IV, tomus 3), Oxonia/Amstelodamum anno 1979 publicavit.

Opera instruentia sunt

  • Thorsten Burkhard et Katharina Wesselmann, Erasmus von Rotterdam. Moriae encomium - Studienkommentar (Studienkommentare zu lateinischen und griechischen Texten 6), Gottingae anno 2024.
  • J. M. Coetzee, Erasmus' Praise of Folly: Rivalry and Madness, publicavit Neophilologus 76,1 (1992), p. 1-18.
  • Viktoria Kahn, Stultitia and Diatribe: Erasmus' Praise of Prudence publicavit The German Quarterly 55,3 (1982) p. 349-369.
  • Clarence H. Miller, Some Medieval Elements and Structural Unity in Erasmus' The Praise of Folly, publicavit Renaissance Quarterly 27,4 (1974) p. 499-511.
  • Blandine Perona, De la declamation des louenges de follie. Une illustration de la réception de l’Éloge de la Folie en France en 1520, publicavit Babel. Littératures plurielles, 25 (2012), p.171-195 (legere).

Nexus interni

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Stipula

Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!

Receptum de "https://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Stultitiae_laus&oldid=3973642"