Quantum redactiones paginae "Lingua Latina ecclesiastica" differant

Jump to navigation Jump to search
m
adhibitur--->adhibetur
m (bot addit: pt:Latim eclesiástico)
m (adhibitur--->adhibetur)
 
==Latinitas Ecclesiastica Classica==
Christiana fide religione imperii facta, Latinitas Ecclesiastica locum assumpsit inter praecipuos eventos culturae Imperii Romani. Non tamen formas singulares abandonavit, cum expressiones haec formabant "registrum" singularem pro oratione et discursis sacris. Ergo, sonus huius Latinitatis, qui antequam forsitan imperfectum vocasset, ferebat sensum orationis et vitae Christianae. Caute distinguebatur a Latina religiosa pagana, utens, exempli gratia ''precibus'' in loco ''orationum, altare'' in loco ''arae,'' et aliis. Latina tamen Ecclesiastica huius aetatis nullum carebat a Latina classica optima, et auctores sicut [[Leo Magnus]], [[Augustinus|Aurelius Augustinus]], [[Ambrosius]], et alii Latinam vere pulcram scripserunt. Renovavit illo tempore [[Hieronymus|Sanctus Hieronymus]] translationem sacrarum scripturarum, [[Biblia Vulgata]] formans, mantenes {???} tamen stricte unitatem cum formis Hebraicis et Graecis, et cum vetere latina versione.
 
==Latinitas Ecclesiae Medievalis==
 
==Latinitas Ecclesiastica Post Medievalis==
Saeculo decimo quinto, multi homines desiderebant invenire et studiare res antiquorum, in artibus, architectura, et cultura, et pro omnibus his, opportebant linguas Latinam, Graecam, et hebraicam scire. Ergo magni momentis fuit scire et adhibere latinam classicam, et Latinitas Ecclesiastica huius aetatis utitur terminis et constructionis ornatis, saepe cum referentiis classicis. Si legitur [[Aeneas Silvii Picolomini]] (Pius II) vel [[Desiderius Erasmus]], videtur Latinitas nimis elevata. Etiam eo tempore vocabularium classicum adhibituradhibetur, e.g. ''templum'' loco ''ecclesiae'' vel ''divus'' loco ''sanctus.''
 
==Latinitas Ecclesiastica Moderna==
95 300

recensiones

Tabula navigationis