Quantum redactiones paginae "Heautontimorumenos" differant

Jump to navigation Jump to search
aliquantulum simplicius
(Nomen Graecum adiunxi.)
(aliquantulum simplicius)
[[Fasciculus:Masks pushkin.jpg|thumb|[[Persona]]e scaenicae sculptae.]]
'''''Heautontimorumenos''''' (ex [[Lingua Graeca|Graeco]] <em>Ἑαυτοντιμωρούμενος</em>, 'qui sibi ipsiipse poenas dat') est [[comoedia palliata]] [[Publius Terentius Afer|Publii Terentii Afri]], [[ludi Megalenses|ludis Megalensibus]] [[Manius163 Iuventius|Manio Iuventioa.C.n.]] [[Tiberiusin Sempronius|Tiberiolucem Sempronio]]data. [[consul]]ibusIn (=qua [[163 a.C.n.fabula]]) acta. [[Poetapoeta]] [[Lingua Latina|Latinus]] [[comoedia]]m [[Lingua Graeca|Graecam]] [[Menander|Menandri]] imitatus est. HaecQuia non multa in [[fabulascaena]] exemplumvidentur, estsed lepido [[comoedia statariadiverbium|comoediae ''statariae''diverbio]] tantum aguntur, ita ut comoedia "pura oratio"<ref>Prologus 3646.</ref> dictaedici possit, quiaHeautontimorumenos non multa ininter [[scaenacomoedia stataria|scaená]]comoedias eveniunt, sed lepore [[diverbium|diverbiistatarias]] commendatur: "''pura oratio''"<ref>Prologus 4636.</ref> estrecensetur.
 
==Argumentum==
De duorum adulescentium [[amor]]ibus agitur duorum adulescentium patribus displicentibus: '''Clinia''', filius '''Menedemi''', amat '''Antiphilam''', [[puella]]m pauperem et sine parentibus, sed magna virtute; '''Clitiphon,''' [[filius]] '''Chremetis,''' clam patre '''Bacchidem''' amat, [[meretrix|meretricem]] avidam et superbam, cui promissum [[argentum]] dare cupit nec scit unde. Menedemus iratus filio adeo graviter et acerbe consuetudinem cum Antiphila ei exprobravit, ut Clinia in [[Asia]]m militatum profectus sit. In prima tamen scaena, vicino suo Chremeti confitetur ita nunc desiderio filii sese excruciari, ut nolit beatus esse nec fortunis suis frui, dum Clinia absens erit, sed laborare tantum et parcere: ''heautontimorumenos'' tituli est. Profecto omnia facere paratus est ad filium sibi reconciliandum. Mox Clinia necopinato ex Asia redux est, sed patris saevitiam metuens, ad [[amicitia|amicum]] Clitiphonem devertitur. Tum '''Syrus,''' callidus servus huius comoediae, amborum amicas adducit, hanc sycophantiam excogitans: Bacchidi adsimulandum est tamquam amica non Clitiphonis (quod pater non ferret), sed Cliniae esset. Sperat enim Menedemum [[pecunia]]m Bacchidi promissam daturum, benevolentiae filii conciliandae causa. Antiphila quoque, velut una ex ancillis Bacchidis, introducitur.
 
Mox tamen puella, ex anulo quem gerebat, tam a '''Sostrata''', Chremetis uxore, quam a nutrice agnoscitur filia Chremetis esse, olim patris iussu infans exposita. Ita dolus Syri peragi non potest. Post multas vicissitudines Cliniae gaudio exultanti Antiphilam uxorem ducere et cum patre in gratiam redire contingit. Contra Chremes de consuetudine filli cum Bacchide certior factus eum exheredare vult atque omnia bona filiae nuper repertae in dotem tradere. Ab omnibus exoratus filio tandem ignoscit, ea lege tamen ut quam mox uxorem ducere et ipse polliceatur. Etiam Syro ignoscitur, qui senem dominum deceperat atque magna pecunia circumduxerat: nam Chremes filiam Antiphilam Bacchidi decem minas debere a suo servo persuasus, pecuniam meretrici dandam filio tradiderat. Ita dum monet Menedemum ut dolos servi sui caveat, ipse credulior ludificatus erat.
1 033

recensiones

Tabula navigationis