Quantum redactiones paginae "Lingua Hispanica" differant

E Vicipaedia
Content deleted Content added
errores in primas sententias correxi (aliae res sine dubio latent)
Linea 30: Linea 30:
[[Fasciculus:Page of Lay of the Cid.jpg|thumb|left|Pagina libri ''[[Cantar de Mio Cid]],'' in lingua Castellano [[Medium Aevum|Medii Aevi]].]]
[[Fasciculus:Page of Lay of the Cid.jpg|thumb|left|Pagina libri ''[[Cantar de Mio Cid]],'' in lingua Castellano [[Medium Aevum|Medii Aevi]].]]


Lingua Hispanica ex [[lingua Latina|linguam Latinam]] deducitur, etiam nonnulla verba ex [[lingua Gothica|Gothice]] antique et [[lingua Arabica|Arabice]] habet. [[Lingua Vasconica|Vasconice]] quoque multa verba linguae Hispanicae dedit, et sicut pentavocalismum, quod Hispanice simul Vasconice quinque vocales breves habet.
Lingua Hispanica e [[lingua Latina|Latina]] deducitur, etiam nonnulla verba ex [[lingua Gothica|Gothica]] antiqua et [[lingua Arabica|Arabica]] habet. [[Lingua Vasconica]] quoque multa verba linguae Hispanicae dedit, sicut et pentavocalismum: Hispanicus enim sermo sicut Vasconicus quinque vocales breves habet.


Primae scripturae linguae Hispanicae sunt [[Glossae Aemilianenses]] (Glosas Emilianenses), minimae scripturae marginales in [[manuscriptum|manuscriptis]] [[Saeculum 10|saeculo decimo]]. Haec "glosas" sunt commentarii de textu, qui a latine in [[lingua Castellana antiqua|linguam Castellanam]] convertebantur.
Primae scripturae linguae Hispanicae sunt [[Glossae Aemilianenses]] (Glosas Emilianenses), minimae scripturae marginales in [[manuscriptum|manuscriptis]] [[Saeculum 10|saeculo decimo]]. Haec "''glosas''" sunt commentarii de textu, qui a lingua Latina in [[lingua Castellana antiqua|Castellanam]] convertebantur.


Hispanicus sermo [[Medium Aevum Hispanicum|Medii Aevi]] appellatur [[lingua Castellana antiqua|Castellanus]] (ob originem in regione [[Castella]]e) vel ''Roman Paladino''. Hispanicus hodiernus sermo surrexit [[Saeculum 15|saeculo quinto decimo]] vel [[Saeculum 16|sexto decimo]] post mutationes phoneticas consonantium, atque cum textibus [[Georgius Manrricus|Georgii Manrrici]] et [[Garcias Lasus de la Vega|Garciae Lasi de la Vega]]. Primam grammaticam linguae Hispanicae [[Aelius Antonius Nebrissensis]] scripsi anno [[1492]].
Hispanicus sermo [[Medium Aevum Hispanicum|Medii Aevi]] appellatur [[lingua Castellana antiqua|Castellanus]] (ob originem in regione [[Castella]]e) vel ''Roman Paladino''. Hispanicus hodiernus sermo surrexit [[Saeculum 15|saeculo quinto decimo]] vel [[Saeculum 16|sexto decimo]] post mutationes phoneticas consonantium, atque cum textibus [[Georgius Manrricus|Georgii Manrrici]] et [[Garcias Lasus de la Vega|Garciae Lasi de la Vega]]. Primam grammaticam linguae Hispanicae [[Aelius Antonius Nebrissensis]] scripsi anno [[1492]].


== Vocabularium ==
== Vocabularium ==
Lingua Hispanica circa 89,5% verba Latina praeservat. Altera 10,5% venit ex linguis [[Lingua Arabica|Arabice]], [[Lingua Gothica|Gothice]], [[Lingua Vasconica|Vasconice]], [[Linguae Amerindae|Amerinde]] (ut [[Nahuatl|Lingua Navatlaca]]), [[Lingua Francogallica|Francogallice]], [[Lingua Theodisca|Theodisce/Germanice]] et [[Lingua Anglica|Anglice]].
Lingua Hispanica circa 89,5% verba Latina praeservat. Altera 10,5% venit ex linguis [[Lingua Arabica|Arabica]], [[Lingua Gothica|Gothica]], [[Lingua Vasconica|Vasconica]], [[Linguae Amerindae|Amerindis]] (ut [[Nahuatl|Lingua Navatlaca]]), [[Lingua Francogallica|Francogallica]], [[Lingua Theodisca|Theodisca]] et [[Lingua Anglica|Anglica]].


== De grammatica et phonetica ==
== De grammatica et phonetica ==
Linea 46: Linea 46:


== Loci ==
== Loci ==
Hispanice lingua magna est et in loci multi in Terram dicitur, qui [[Hispania]]m, [[Argentina]]m, [[Mexicum]], [[America Centralis|Americam Centralem]], [[America Australis|Americam Australem]], et in alteros locos, quos in borealis [[Africa]]e et in [[Asia]]m, quam [[Philippinae|Philippinas]] et [[Indonesia|Indonesiam]].
Hispanica lingua numerosa est et in locis multis huius orbis auditur, inter quos partem primam habent [[Hispania]], [[Argentina]], [[Mexicum]], [[America Centralis]] et [[America Australis]]; sed et alibi adhibetur, e.g. in [[Africa]] boreali et [[Asia]] (praecipue [[Philippinae|Philippinis]] et [[Indonesia]]).


{| class="wikitable" align="center"
{| class="wikitable" align="center"

Emendatio ex 17:29, 23 Aprilis 2012


Lingua Hispanica
español, castellano
IPA: [ espa'ɲol, kaste'ʎano ]
Taxinomia:
Locutores: 329 000 000[1]
Sigla: 1 es, 2 spa, 3 spa
Status publicus
Officialis Aequatoria, Argentina, Bolivia, Chilia, Columbia, Cuba, Guinea Aequatorensis, Guatemala, Hispania, Honduria, Mexicum, Nicaragua, Novum Mexicum (CFA), Ora Opulenta, Panama, Paraguaia, Peruvia, Portus Dives, Respublica Dominicana, Sahara Occidentalis, Salvatoria, Uruguaia, Venetiola, etsi Unio Europaea
Privata Civitates Foederatae Americae, Philippinae, aliae
Litterae:
Scriptura: Latina
Procuratio: Real Academia Española traverso Asociación de Academias de la Lengua Española
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Hispanica,[2] vel recte Castellana[3] (vulgo: español vel castellano), est lingua Romanica in grege Ibero-Romanico, qui, ex nonnullis dialectibus linguisque in septentrionalibus Paeninsulae Ibericae marginibus per saeculum decimum crescens, graduatim per Regnum Castellae percrebuit ut prima gubernationis commerciique lingua[4] in Imperio Hispanico fieret.

Origo

Si plus cognoscere vis, vide etiam Lingua Castellana prisca.
Pagina libri Cantar de Mio Cid, in lingua Castellano Medii Aevi.

Lingua Hispanica e Latina deducitur, etiam nonnulla verba ex Gothica antiqua et Arabica habet. Lingua Vasconica quoque multa verba linguae Hispanicae dedit, sicut et pentavocalismum: Hispanicus enim sermo sicut Vasconicus quinque vocales breves habet.

Primae scripturae linguae Hispanicae sunt Glossae Aemilianenses (Glosas Emilianenses), minimae scripturae marginales in manuscriptis saeculo decimo. Haec "glosas" sunt commentarii de textu, qui a lingua Latina in Castellanam convertebantur.

Hispanicus sermo Medii Aevi appellatur Castellanus (ob originem in regione Castellae) vel Roman Paladino. Hispanicus hodiernus sermo surrexit saeculo quinto decimo vel sexto decimo post mutationes phoneticas consonantium, atque cum textibus Georgii Manrrici et Garciae Lasi de la Vega. Primam grammaticam linguae Hispanicae Aelius Antonius Nebrissensis scripsi anno 1492.

Vocabularium

Lingua Hispanica circa 89,5% verba Latina praeservat. Altera 10,5% venit ex linguis Arabica, Gothica, Vasconica, Amerindis (ut Lingua Navatlaca), Francogallica, Theodisca et Anglica.

De grammatica et phonetica

Sedes Regiae Academia Hispanica Matriti in Hispania.
Si plus cognoscere vis, vide etiam Pronuntiatus Hispanicus.

Loci

Hispanica lingua numerosa est et in locis multis huius orbis auditur, inter quos partem primam habent Hispania, Argentina, Mexicum, America Centralis et America Australis; sed et alibi adhibetur, e.g. in Africa boreali et Asia (praecipue Philippinis et Indonesia).

Nationes cum magno numero personarum qui Hispanice loquuntur
Ordo alphabeticus Numerus personarum qui Hispanice loquuntur
  1. Aequatoria (10 946 000)
  2. Andorra (40 000)
  3. Argentina (41 248 000)
  4. Aruba (105 000)
  5. Australia (150 000)
  6. Austria (1 970)
  7. Batavia (17 600)
  8. Belize (130 000)
  9. Bolivia (7 010 000)
  10. Bonus Aër [5] (5 700)
  11. Brasilia (19 700 000)
  12. Canada (272 000)
  13. Chilia (15 795 000)
  14. Civitates Foederatae Americae (41 000 000)
  15. Columbia (45 600 000)
  16. Curacensis[6] (112 450)
  17. Corea meridionalis (90 000)
  18. Cuba (11 285 000)
  19. Cuvaitum (1 700)
  20. Respublica Dominicana (8 850 000)
  21. Finnia (17 200)
  22. Francia (2 100 000)
  23. Germania (410 000)
  24. Guatemala (8 163 000)
  25. Guinea Aequatorensis (447 000)
  26. Guyana (198 000)
  27. Guyana Francica (13 000)
  28. Haitia (1 650 000)
  29. Helvetia (172 000)
  30. Hispania (44 400 000)
  31. Honduria (7 267 000)
  32. Israel (160 000)
  33. Iaponia (500 000)
  34. Insulae Virgines (3 980)
  35. Italia (455 000)
  36. Libanus (2 300)
  37. Lusitania (1 750 000)
  38. Mexicum (106 255 000)
  39. Marocum (960 706)
  40. Nicaragua (5 503 000)
  41. Nova Zelandia (26 100)
  42. Ora Opulenta (4 220 000)
  43. Panama (3 108 000)
  44. Paraquaria (4 737 000)
  45. Peruvia (26 152 265)
  46. Philippinae (2 900 000)
  47. Portus Dives (4 017 000)
  48. Regnum Unitum (900 000)
  49. Romania (7 000)
  50. Russia (1 200 000)
  51. Sahara Occidentalis (341 000)
  52. Salvatoria (6 859 000)
  53. Sina (250 000)
  54. Suecia (39 700)
  55. Trinidad et Tobago (32 200)
  56. Turcia (29 500)
  57. Uruguaia (3 442 000)
  58. Venetiola (26 021 000)
  1. Mexicum (106 255 000)
  2. Columbia (45 600 000)
  3. Hispania (44 400 000)
  4. Argentina (41 248 000)
  5. Civitates Foederatae Americae (41 000 000)
  6. Peruvia (26 152 265)
  7. Venetiola (26 021 000)
  8. Brasilia (19 700 000)
  9. Chilia (15 795 000)
  10. Cuba (11 285 000)
  11. Aequatoria (10 946 000)
  12. Respublica Dominicana (8 850 000)
  13. Guatemala (8 163 000)
  14. Honduria (7 267 000)
  15. Bolivia (7 010 000)
  16. Salvatoria (6 859 000)
  17. Nicaragua (5 503 000)
  18. Paraquaria (4 737 000)
  19. Ora Opulenta (4 220 000)
  20. Portus Dives (4 017 000)
  21. Uruguaia (3 442 000)
  22. Panama (3 108 000)
  23. Philippinae (2 900 000)
  24. Francia (2 100 000)
  25. Lusitania (1 750 000)
  26. Haitia (1 650 000)
  27. Russia (1 200 000)
  28. Marocum (960 706)
  29. Regnum Unitum (900 000)
  30. Iaponia (500 000)
  31. Italia (455 000)
  32. Guinea Aequatorensis (447 000)
  33. Germania (410 000)
  34. Sahara Occidentalis (341 000)
  35. Canada (272 000)
  36. Sina (250 000)
  37. Guyana (198 000)
  38. Helvetia (172 000)
  39. Israel (160 000)
  40. Australia (150 000)
  41. Belize (130 000)
  42. Curacensis[7] (112 450)
  43. Aruba (105 000)
  44. Corea meridionalis (90 000)
  45. Andorra (40 000)
  46. Turcia (29 500)
  47. Suecia (39 700)
  48. Trinidad et Tobago (32 200)
  49. Nova Zelandia (26 100)
  50. Batavia (17 600)
  51. Finnia (17 200)
  52. Guyana Francica (13 000)
  53. Romania (7 000)
  54. Bono Aëre [[8] (5 700)
  55. Insulae Virgines (3 980)
  56. Libanus (2 300)
  57. Austria (1 970)
  58. Cuvaitum (1 700)

Notae

  1. Ethnologue
  2. Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 49v; Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 209-212.
  3. Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
  4. "Spanish languages "Becoming the language for trade"". sejours-linguistiques-en-espagne.com/index.html 
  5. [1]
  6. [2]
  7. [3]
  8. [4]

Bibliographia

Libri generales

Lingua in Hispania

  • Alsdorf-Bollee, Annegret. 2003. Spanische Sprachgeschichte.
  • Berschin, Helmut, Julio Fernández-Sevilla, et Josef Felixberger. 1987. Die spanische Sprache: Verbreitung, Geschichte, Struktur.
  • Dietrich, Wolf, et Horst Geckeler. 2007. Einführung in die spanische Sprachwissenschaft.
  • Martínez-Celdrán, Eugenio, Ana Maria Fernández-Planas, et Josefina Carrera-Sabaté. 2003. "Castilian Spanish." Journal of the International Phonetic Association 33(2):255–259. doi:10.1017/S0025100303001373.
  • Tovar, Antonio. 1983. Einführung in die Sprachgeschichte der Iberischen Halbinsel.

Lingua in America

  • Kubarth, Hugo. 1987. Das lateinamerikanische Spanisch.
  • Noll, Volker. 2001. Das amerikanische Spanisch.
  • Paufler, Hans-Dieter. 1977. Lateinamerikanisches Spanisch.

Nexus externi

Lege de Lingua Hispanica in Vicilibris.


Formula:Link FA Formula:Link FA