Solet annuere

Solet annuere Litterae encyclicae
Pontifex	Honorius III
Datum	29 Novembris 1223
Annus pontificatus	VIII
Argumenta	Confirmatio Regulae Fratrum Minorum

“Solet annuere” incipit bulla apostolica ab Honorio Papa III die 29 Novembris 1223, anno octavo pontificatus sui, promulgata. Hoc documento pontifex fratri Francisco Assisiensi aliisque fratribus Ordinis Fratrum Minorum Regulam definitivam Ordinis confirmat, quae iam antea ab Innocentio Papa III vivae vocis oraculo approbata erat. Hac bulla processus normativus Regulae franciscanae concluditur, eique plena vis canonica intra Ecclesiam Catholicam tribuitur.

Bulla in Palatio Lateranensi data est. Per hanc promulgationem, Regula franciscana stabilitatem iuridicam et ecclesialem plenam consecuta est, quod momentum maximi momenti in historia Ordinis Franciscani habetur.

Contextus Historicus

Bulla in ultimo tempore formationis Regulae Fratrum Minorum ponitur. Haec Regula per annos varias formas acceperat: a prima descriptione ab Innocentio III anno 1209 approbata, per "Regulam non bullatam" anni 1221, usque ad textum definitivum anni 1223. Haec ultima redactio consilio Hugolini Cardinalis (qui postea Gregorius IX factus est) et iurisperitorum exarata est. Per Solet annuere, Sancta Sedes hoc iter finit et Regulam franciscanam inter regulas canonicas ordinum religiosorum rite constituit.

Argumentum

In textu, Honorius III declarat Sedem Apostolicam pios votis honestisque desideriis postulantium assuere solere. Postulationibus Francisci fratrumque eius obsequens, Papa auctoritate apostolica Regulam Ordinis Fratrum Minorum confirmat eamque praesentis scripti patrocinio communit. Bulla integrum textum authenticum Regulae continet, quae formula iuridica consueta clauditur, qua prohibetur ne quis hanc paginam confirmationis infringere vel ei ausu temerario contraire praesumat. Honorius III animadvertit, licet textus Regulae mutationes subisset, substantiam "formae vitae" fratrum eandem mansisse. Itaque bulla non novam normam inducit, sed sollemniter confirmat id quod iam ab auctoritate pontificia agnitum erat.

Confirmatio Regulae Fratrum Minorum

Regula Ordinis Fratrum Minorum ab Honorio Papa III rite rata est. Documentum indolem evangelicam vitae propositae a Francisco Assisiensi agnoscit et Regulae auctoritatem iuridicam confert.

• Caput I: Vita et Regula Fratrum Minorum: Vita fratrum in observantia Sancti Evangelii Iesu Christi consistit, in obedientia, paupertate et castitate. Franciscus obedientiam Papae pollicetur, et ceteri fratres Francisco suisque successoribus obedire tenentur.
• Caput II: De admittendis: Condiciones ad Ordinem ingrediendum statuuntur: examen fidei catholicae, renuntiatio bonorum et annus probationis. Post novitiatum, frater obedientiam perpetuam promittit.
• Caput III: De divino officio et ieiunio: Clerici divinum officium secundum ordinem Romanae Ecclesiae faciunt. Regulantur tempora ieiunii et fratres ad humilitatem et pacem exhortantur.
• Caput IV: Quod fratres pecuniam non recipiant: Districte prohibetur fratribus pecuniam accipere. Ministri tantum pro necessitatibus infirmorum per amicos spiritales curam gerere possunt.
• Caput V: De modo laborandi: Labor est medium ad otium vitandum. Fratres pro labore necessaria recipere possunt, praeter pecuniam.
• Caput VI: De paupertate eorum: Fratres nihil sibi approprient. Tamquam peregrini et advenae in hoc saeculo, cum fiducia vadant pro eleemosyna.
• Caput VII: De poenitentia fratribus imponenda: Si qui fratres peccaverint, ad ministros provinciales recurrant, qui cum misericordia poenitentiam eis imponant.
• Caput VIII: De electione Ministri generalis: Minister generalis in Capitulo Pentecostes eligitur. Ipse est omnium fratrum servus.
• Caput IX: De praedicatoribus: Praedicatio sub potestate Episcoporum et Ministri generalis est. Verba sint examinata, casta et ad utilitatem populi.
• Caput X: De admonitione et correctione fratrum: Ministri cum humilitate et caritate fratres corrigant. Fratres autem superbia et avaritia caveant.
• Caput XI: Quod fratres non ingrediantur monasteria monialium: Prohibetur consuetudo vel consilium cum mulieribus quae suspicionem generent.
• Caput XII: De euntibus inter saracenos et alios infideles: Fratres qui inter infideles ire volunt, licentiam a suis ministris petant. Ordo sub protectione Cardinalis gubernatoris manet.

Clausula finalis

Papa declarat hanc confirmationem inviolabilem esse. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei et Beatorum Petri et Pauli Apostolorum eius se noverit incursurum.

Bibliographia

• Uribe, Ferdinandus. 1989. "La Regula Franciscana hoy". Selecciones de Franciscanismo, vol. XVIII, n. 53.