Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas nondum censa

Serbia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Serbia
Res apud Vicidata repertae:
Serbia: insigne
Serbia: vexillum
Continens: Europa
Territoria finitima: Hungaria, Romania, Bulgaria, Respublica Macedonica, Mons Niger, Bosnia et Herzegovina, Croatia, Albania, Unio Europaea, Kosovia
Caput: Belgradum

Gubernium

Princeps: Tomislav Nikolić
Praefectus: Alexander Vučić
Consilium: National Assembly
Situs interretialis

Populus

Numerus: 7 041 599
Sermo publicus: Lingua Serbica
Zona horaria: UTC+1, UTC+1, UTC+2, Europe/Belgrade
Moneta: Serbian dinar

Commemoratio

Paean: Bože Pravde

Sigla

ISO RS, SRB, 688; IOC SRB
Dominium interretiale: .rs, .срб
Praefixum telephonicum: +381

Tabula geographica

Serbia: situs

Res publica Serbiae (Република Србија / Republika Srbija), vel Servia, est civitas in interioris Europae Mediae et Meridio-Orientalis, in meridiana pelvis Carpathianae parte et media Balcaniarum parte sita. Fines terrestres cum Hungaria, Romania, Bulgaria, Macedonia, Albania, Monte Nigro, Croatia, et Bosnia et Herzegovina habet. Metropolis et caput est Belgradum, tempore Imperii Romani Singidunum appellatum. Fluvius maximi momenti est Danubius.

Serbia circiter 9400 milia incolarum habet, quorum 71 centesimae gentis Serborum sunt. Lingua publica est Lingua Serbica.

Historia[recensere | fontem recensere]

Tabula Serbiae, Kosovia inclusa, maiores urbes demonstrat.
Figurina figlina ex cultura Vinča, 4000–4500 a.C.n. Museum Britannicum.
Tabula geographica Moesiae superioris (ruber), privinciae Romanae, in Balcaniis sitae.
Serbia, 1800–2008.

Tempore antiquo, terra Serbiae hodiernae a gentibus Illyricis, Thraciis, Celticisque habitabatur: Dardani in parte meridiana, Moesi et Triballi in parte orientali, Iazyges in parte septentrionali, Scordisci in parte boreo-occidentali; atque etiam gentes minores haud cognitae: Amantini, Saldenses, Pincenses, Celegeri, Thunatae, Galabrii, etc.

Postea fuit pars Imperii Romani. Partes provinciarum Moesiae (cuius urbes magni valoris fuere Singidunum et Viminiacum, in terra Serbiae nostri temporis sitae), Illyrici et Daciae.

Slavi terram a saeculo sexto ad saeculum septimum incolare coeperunt. Saeculis octavoduodecimo emersit gens Serbica, quae saeculo nono religionem Christianam accepit, primi principatus gentis illius orti sunt.

Medio saeculo decimo, ducatus Serbicus ortus est, quem saeculo undecimo ineunte Imperium Romanum Orientale occupavit. Semisse secundo saeculi duodecimo, Serbia facta est regnum sui iuris.

Imperium Stephani Uroš IV Dušan, qui annis 1331–1355 regnavit, aetas regni Serbiae aurea habetur.

Post cladem copiarum Serbiae ab exercitu Turcarum in Agro Merulensi anno 1389 acceptam, Serbia fuit subregulus Imperii Ottomanici, quod imperium anno 1459 totam Serbiam adiunxit. Serbi saepius contra Turcas confligebant. Saeculo undevicensimo Serbia facta est terra libera. Victoriae Russiae et actionium efficacium copiarum Serborum in Bello Russo-Turcico (annis 18771878) causa, Serbiae libertas plena de Imperio Ottomanico die 13 Iulii 1878 proclamata est.

Serbia pars Iugoslaviae ab anno 1918 erat, hac confoederatione dilapsa civitatem foederatam cum Monte Nigro habebat usque ad annum 2006.

Quaestio de Cossovo libero[recensere | fontem recensere]

Maximae controversiae (in Serbia et inter gentes) natae sunt, cum die 17 Februarii 2008 Ager Merulensis libertatem declaravit. Aliquae civitates, inter quas Civitates Foederatae Americae, Francia, Germania, et Britanniarum Regnum, libertatem Agri Merulensis agnoverunt, cum Serbia, Russia, Hispania, Romania, Slovacia, et Res publica popularis Sinarum declarationem libertatis Agri Merulensis contra leges denuntiarent.

Regiones historicae[recensere | fontem recensere]

Nomina antiqua et hodierna:

  • Dardania (hodie: Šumadija)
  • Syrmiensis (hodie: Srem; pars orientalis regionis historicae)
  • Bac(s)iensis (hodie: Bačka)
  • Banatus (hodie: Banat; pars occidentalis regionis historicae)
  • Praevalis (hodie: Kosovo)

Regiones hodiernae[recensere | fontem recensere]

Serbia omnis in partes tres dividitur:

Pagi[recensere | fontem recensere]

Pagi in Serbia, cum urbe capite, viginti-novem sunt.

Serbia Media[recensere | fontem recensere]

et altera

Voivodin[recensere | fontem recensere]

Urbes et oppida[recensere | fontem recensere]

Maiora flumina[recensere | fontem recensere]

  • Angrus (Serbice: Ibar)
  • Brongus (Serbice: Nišava)
  • Danubius (Serbice: Dunav)
  • Drinus (Serbice: Drina)
  • Margus (Serbice: Morava)
  • Savus (Serbice: Sava)
  • Tamnava
  • Tibiscus (Serbice: Tamiš)
  • Timacus (Serbice: Timok)
  • Tissia (Serbice: Tisa)

Maiores Montes[recensere | fontem recensere]

  • M. Agrianus (hodie: Besna Kobila, 1946 m)
  • M. Bertiscus (hodie: Prokletije, 2650 m)
  • M. Destinius (hodie: Ozren, 1550 m)
  • M. Haemus (hodie: Stara Planina, 2169 m)
  • M. Lapius (hodie: Kopaonik, 2140 m)
  • M. Poletus (hodie: Paštrik, 1983 m)
  • M. Scardus (hodie: Šarplanina, 2784 m)
  • M. Scomius (hodie: Suva Planina, 1808 m)
Serbia : politica
Consilium ministrorum Serbicum Alexandri Vučić 2014–
Arms of Serbia.svg
Alexander Antić • Snežana Bogosavljević Bošković (2014–2016) • Ana Brnabić (2016–) • Ivica Dačić • Zoran Đorđević (2016–) • Slavica Đukić Dejanović (2016–) • Bratislaus Gašić (2014–2016) • Velimir Ilić • Jadranka Joksimović • Goran Knežević (2016–) • Milan Krkobabić (2016–) • Lazarus Krstić (2014) • Nela Kuburović (2016–) • Rasim Ljajić • Zlatibor Lončar • Zorana Mihajlović • Branislav Nedimović (2016–) • Nicolaus Selaković (2014–2016) • Željko Sertić (2014–2016) • Nebojša Stefanović • Mladen Šarčević (2016–) • Ioannes Tasovac (2014–2016) • Vanja Udovičić • Kori Udovički (2014–2016) • Srđan Verbić (2014–2016)nbsp;• Alexander Vučić • Dušan Vujović • Vladan Vukosavljević (2016–) • Alexander Vulin
Александар Антић • Снежана Богосављевић Бошковић • Ана Брнабић • Срђан Вербић • Душан Вујовић • Владан Вукосављевић • Александар Вулин • Александар Вучић • Братислав Гашић • Ивица Дачић • Велимир Илић • Зоран Ђорђевић • Славица Ђукић Дејановић • Јадранка Јоксимовић • Горан Кнежевић • Милан Кркобабић • Лазар Крстић • Нела Кубуровић • Златибор Лончар • Расим Љајић • Зорана Михајловић • Бранислав Недимовић • Никола Селаковић • Жељко Сертић • Небојша Стефановић • Младен Шарчевић • Иван Тасовац • Вања Удовичић • Кори Удовички