Segusium

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Segusium
Res apud Vicidata repertae:
Civitas: Italia
Locus: 45°8′0″N 7°3′0″E
Numerus incolarum: 6 340
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Urbs metropolitana Taurinensis

Geographia

Superficies: 10.99 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Buxolinum Secusiensium, Gallio, Mediana, Mons Pantharius, Glareariae, Mathiae

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Brigantium, Paula, Barnastapula

Tabula aut despectus

Segusium: situs
Despectus in Segusium

Segusium[1][2][3][4][5][6] (-ii, n.) (alia nomina: Secusia,[7] Seuxia,[7] Segusia[2][4][5][7]) (Italiane: Susa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 6 690 incolarum, in Regione Pedemontio et in Urbe metropolitana Taurinensi situm. Urbani Segusienses[1] vel Segusini[2] appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Aedificia egregia[recensere | fontem recensere]

  • Ecclesia cathedralis S. Iusti,
  • Anphitheatrum romanum,
  • Arcus Augusti,
  • Aquae ductus romanus.

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Segusium sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Segusiensis[1] est. Nunc (anno 2013) episcopus est Alphonsus Badini Confalonieri.

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Castelpietra, Coldimosso, San Giuliano, Traduerivi.

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Bussoleno, Giaglione, Gravere, Mattie, Meana di Susa, Mompantero.

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Segusium spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 1.2 Cf. "Dioecesis Segusiensis" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  2. 2.0 2.1 2.2 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
  3. Alberto Nocentini, Toponimi italiani: origine ed evoluzione in "Toponomastica"
  4. 4.0 4.1 G. Casalis, Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna (Taurinis: Maspero, 1833-1856)}
  5. 5.0 5.1 R. Ambrogio, Nomi d'Italia. Origine e significato dei nomi geografici e di tutti i comuni (Novariae: Istituto Geografico De Agostini, 2009)
  6. A. Chiusole, Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
  7. 7.0 7.1 7.2 G. B. Pellegrini, Toponomastica italiana (Mediolani: Hoepli, 1990)
  8. Warning icon.svg Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!