Sanguiculus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Sanguiculus Hispanicus
Sanguiculus Polonicus

Sanguiculus,[1] Latinitate mediaevali "budingum",[2] est farcimen ex sanguine suum et porcorum factum, cui inesse solent holera cum cepis aut lardo aliisque condimentis. Sanguiculus saepissime niger videtur.

Sanguiculi Europaei[recensere | fontem recensere]

Sanguiculi Americani[recensere | fontem recensere]

Per Americam Australem coquuntur multa sanguiculorum genera, quae omnia morcilla vocantur, quia conquisitatores Hispani eum in Americam tulerunt. Sunt botella in Mexico, Chilia, Peruvia, Venetiola, Argentina, Uruguaia, et Columbia.

Sanguiculi Asiatici[recensere | fontem recensere]

  • Sinae: 血豆腐 (xuě dòufǔ) vocatur.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Plinius, Naturalis historia 28.209; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. iterum editum. Norstedts akademiska förlag, 2009
  2. "budingum" in Carolus Du Cange et al., Glossarium mediae et infimae Latinitatis (Novioriti: Favre, 1883-1887); versio interretialis; "pudingum" in Dictionary of Medieval Latin from British Sources apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "{{{1}}}"
  3. In regione Tuscia autem scriblitam e castaneis sativis factam migliaccio nominant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Praecepta
  • 1658 : Théodore de Mayerne, Archimagirus Anglo-Gallicus; or, excellent and approved receipts and experiments in cookery (Londinii: Bedell and Collins, 1658) (p. 67 apud Google Books) ("Black puddings")