Sanctus Brictius
Haec est pagina discretiva alias paginas similium nominum indicans.
Sancti
[recensere | fontem recensere]Duo sancti Christiani nomine Brictius interdum Bricius appellantur:
- Brictius Turonensis, qui anno 444 mortuus est, et anno 397 quartus episcopus Turonensis factus est, Martino Turonensi succedens; dies festus eius est 13 Novembris;
- Brictius, primum monachus Abbatiae Sancti Mesmini de Micy prope Aurelianum, deinde eremita in silva Dioeceseos Sagiensis (nunc Olinae). Dies festus eius est 9 Iulii[1].
Communia Franciae
[recensere | fontem recensere]- Saint-Brice (Carantonus)
- Sanctus Bricius de Coglesio (Ella et Vicenonia), pristinum commune, anno 2017 pars delegata novi communis Maen Roch
- Saint-Brice (Girundia)
- Sanctus Bricius de Golena (Liger Atlanticus)
- Saint-Brice-Courcelles (Matrona)
- Saint-Brice (Meduana)
- Saint-Brice (Oceanus Britannicus)
- Saint-Brice-de-Landelles (Oceanus Britannicus)
- Saint-Brice (Oldus et Garumna), pristinum commune, anno 1839 cum Colleignes et Saint-Vincent coniunctum, et tunc Bourran appellatum.
- Saint-Brice (Olina)
- Saint-Brice-sous-Rânes (Olina)
- Saint-Brice (Sequana et Matrona)
- Sanctus Bricius (Vallis Esiae)
- Saint-Brice-sur-Vienne (Vigenna superior)
Historia Angliae
[recensere | fontem recensere]- Caedes die Sancti Brictii facta est die 13 Novembris 1002, cum rex Angliae Æthelredus Errans caedem omnium Danorum in regno Angliae mandavit.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ (Francice) Nominis: Saint Brice