Sage, daz ih dirs iemmer lone
| Sage, daz ih dirs iemmer lone | |
|---|---|
| Numerus | CB 147a |
| Auctor | Reinmar of Hagenau |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Sage, daz ih dirs iemmer lone” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXLVIIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est breve colloquium inter dominam et nuntium de statu amantis desiderati. Puella nuntium rogat ut de vita et salute viri carissimi referat, quaerens an fama de eius felicitate vera sit, quod ad traditionem Minnesang Germanici spectat.[1]
In responsione nuntii, apparet thema fidelitatis et oboedientiae amatoriae, ubi cor viri paratum esse dicitur ad excelsa gaudia si domina id iusserit. Textus, a Reimaro compositus, est exemplum praeclarum poesis bilinguis quae in codice mixta invenitur, ubi formae Germanicae cum contextu Goliardico coniunguntur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4