Rivalitates Turmae Pedilusoriae Nationalis Italicae
 |
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet. Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |
 |
Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur. Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.      
|
−5 (magnopere corrigenda) Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.Turma Pedilusoria Nationalis Italica est. . . .
Rivalitates? primae
[recensere | fontem recensere]Antiquae
[recensere | fontem recensere]Antiquitus, rivalitates turmae Italicae maxime cum Austria, Hungaria, Uraquaria et Cechoslovacia fuerant; deinde, a claris manibus Americae Australis (Argentina Brasiliaque) et Europae (Francia, Germania, Anglia, Hispania) eae substitutae sunt.
Italia praeterea primatum singularem habet: universa certamina ab Azzurri? victa vel in ipsa Italia (Certamen Mundanum Pedilusorium 1934 et Certamen Europaeum Pediludii 1968) vel quomodocumque apud capita rivalium Europaearum (Lutetiae Certamen Mundanum Pedilusorium 1938; Matriti Certamen Mundanum Pedilusorium 1982; Berolini Ludos Olympicos 1936 et Certamen Mundanum Pedilusorium 2006; Londinii Certamen Europaeum Pediludii 2020) erant: quocirca Italia poculum vicit in omnia magna capita Europae Occidentalis.
Francia
[recensere | fontem recensere]Rivalitas inter Italiam ac Franciam inveteratissima est, non solum in pediludio. Nam pridem necessitudo inter duas civitates varia est, et ab affectu aestimationibusque confirmata et a mutuis derisionibus aemulationeque attenuata: lusiones etiam oeconomiae atque culturae ostentationes sunt. Sic hi lusus a diurnariis faventibusque semper sat expectantur atque a pedilusoribus tenaciter streneque ludentur.
Praeterea, primissima lusio in turmae Italicae historia contra ipsam Franciam lusa est, Mediolani anno 1910, qua Italia adversarios prorus superavit, vincens 6-2. Tamen vera contentio initiavit annis 1990, cum Turma Francica, quae sedes Certaminis Mundani Pedilusorii 1998 erant, apud seriem exclusoriam 8 manuus profligavit Italiam post poenalibus. Roterodami post duas annos Italia ac Francia Certaminis Europaei Pediludii 2000 finalem luserunt: turma Italica victura erat, sed denique Francia lusionem aequavit atque certamen vicit cum lege golden goal. Sed Italia extempulo ulta est: Berolini Francia a Turma Italica profligata est post poenalibus in Certaminis Mundani Pedilusorii 2006 finali, lusu accesissimo.
Germania
[recensere | fontem recensere]Rivalitas inter Italiam ac Germania (ut Germania Occidentalis a 1949 usque ad 1990) saepe "Lusio Europaea" cognominatur, etiam quod hae turmae vincentissimae Europae tellurisque sunt.
Primus lusus Mediolani anno 1923 evenit, cum Italia Germaniam superavit 3-1: ex hoc typicae lusiones incohaverunt, sed vera rivalitas initiavit die 17 Iunii 1970. Mexicopoli, apud Certaminis Mundani Pedilusorii 1970 semifinalem contra Germaniam, Italia eam profligavit 4-3 post temporibus additiciis: haec lusio "Lusus Saeculi" (Italice Partita del secolo, Germanice Jahrhundertspiel, Hispanice Partido del siglo) cognita erit. Italia ac Germania quoque Certaminis Mundani Pedilusorii 1982 finalem luserunt, qua Matriti turma Italica turmam Germanicam devicit 3-1 vincens tertium mundiale.
Res curiosa de turmis pedilusoriis: ex eo tempore cum una Certaminis Mundani sedes est, altera id vincit. Germania Certamen Mundanum Italiae 1990 contra Argentinam (quae primumdum Italiam deleverat) vicit 1-0; Italia (quae primumdum Germaniam deleverat) Certamen Mundanum Germaniae 2006 contra Franciam vicit 2-0.
Germaniae frequentissimae clades contra Italiam Germanicis molestissimae sunt: Italia "perniciosissimus incubus pediludicum" et "Nemesis" appellatur atque Wolfgangus Niersbach, praeses Foederationis Pedilusoriae Germanicae a 2012 usque ad 2015, putavit quomodocumque lusionem contra Italiam non solum ludum, sed etiam "certamen de decore splendoreque" esse.
Anglia
[recensere | fontem recensere]Rivalitas inter Italiam ac Angliam praecipue ob doctrinam dissimilem est; non solum turmarum, sed etiam societates aemulissimae sunt (in certamina Europae).
Romae anno 1933 prima lusio a turmis aequata est. Secunda ut "Pugna Higburiensis" nota est: paulo ante Italia Certamen Mundanum Pedilusorium 1934 vicerat atque hic lusus quomodo lusio imperii pediludii globalis ostentus erat. Post duas minuta Ludovicus Monti, mediocampista Italiae, infortunium accepit et tunc permutationes inter lusores non erant: Italia totam lusionem lusura erant sine homine, sic Anglia mox tres metas perfecit. Deinde lusio magnam pugnam facta est in tempus secundum: Iosephus Meazza duas metas perfecit et is exeunte tempore tignum portae quoque icit. Idcirco Anglia vicit 3-2 sed lusores Italici, ob optimam operam, ut "Leones Higburienses" iure celebrantur.
Recentissime, Italia ac Anglia lusionem gravem luserunt: Certaminis Europaei Pediludii 2020 finalem. Londinii Italia vicit post poenalibus, evadens denuo turma optima Europae (post victoria anni 1968).
Hispania
[recensere | fontem recensere]Rivalitas inter Italiam ac Hispaniam saepe "Lusio Mediterranea" cognominatur atque recentissima omnium contentionum est etenim aetas laetissima turmae Hispanicae solum in tertio millennio incepit profecitque.
Antverpiae anno 1920 prima lusio inter Italiam ac Hispaniam, in semifinales certaminis pedilusorii ludorum Olympicorum, lusa est: turma Hispanica vicit 2-0. Tamen postibi rivalitas inter civitates fuit praesertim in certaminibus UEFA: societates pedilusoriae quae invicem orbem imperaverunt. Praeterea crebri lusus magnam amicitiam inter turmas iuveniles genuerunt (attamen rivales putantur quia valentissimae ex omnibus sunt). Vicissatim culmen lusionum turmarum maiorum finalis Certaminis Europaei Pediludii 2012 fuit: Hispania Italiam subegit 4-0, vincens tertium Certamen Europaeum Pediludii.
Brasilia
[recensere | fontem recensere]Rivalitas inter Italiam ac Brasiliam in lingua Lusitana "clássico mundial" et in lingua Italiana "derby del Mondo" a duabus nationibus appellatur: nam turmas valentissimas ex orbe cogit, quae in universum novem Certamina Mundana Pedilusoria vicerunt. Propter magnam longinquitatem nationum, lusiones contra Brasiliam solum in certamina intercontinentalia esse potest (vel in lusibus amice lusis), autem cum turmis Europaeis rivalitas vivior est propter propinquitatem geographicam. Duae finales Certaminis Mundani Pedilusorii ab his nationibus actae sunt (res unica in hoc certamine, sed lusio finalis Germania-Argentina primatum antecessit quia in tribus editionibus evenit).
Semifinalis Certaminis Mundani Pedilusorii 1938 prima lusio Italiae contra Brasiliam fuit. Brasiliani arroganter putaverunt se expedite Italiam superaturos esse, sic clarum pedilusorem Leônidas in panca reliquerunt atque locos aeroplani ad Lutetiam (sedem finalis) iam praeoccupaverunt. Tamen turma Italica, a Victorio Pozzo ducta, lusionem vicit 2-1 atque finalem contra Hungariam 4-2.
Lusus apud Certamen Mundanum Pedilusorium sequens anno 1970 evenit, Mexicopoli in finale contra Italiam. Turma Brasiliana vicit 4-1, postquam Italia in tempore primo lusionem exaequaverat, sic Brasilia certe et definite Scyphum Iulii Rimet cepit: nam erat norma a FIFA promulgata qua constitutum erat hunc scyphum (praemium antiquum pro victores certaminis) turmae vincenti tria Certamina Mundana Pedilusoria assignatum iri; quoniam et Italia et Brasilia, ante id tempus, duos mundiales vicerant, haec lusio magna erat. Tamen Italia Brasiliam ulcisci in Certamine Mundano Pedilusorio 1982: turma Italica inopinabilem victoriam 3-2 in secunda serie coetuum contra Brasiliam perfecit, quapropter faventes Brasiliani quoque nunc eam cognoscunt ut "tragoediam Sarriensem". Ab hac lusione, Italia nec unquam Brasiliam vicit, sed multi alii lusus lusi sunt: in finale Certaminis Mundani Pedilusorii 1994, turma Brasiliana contra Italiam, ab Henrico Sacchi ductam, vicit post poenalibus, primum in historia finalium actis.
Rivalitates secundariae
[recensere | fontem recensere]Haec non est acerrima rivalitas, sed est praecipue lusio familiaris-internationalis: nam maior pars Argentinorum avos Italicos habet. Praeterea, societates pedilusoriae insignissimae ex Argentina (Boca Juniors et River Plate) a Genuensibus conditae sunt.
Romae anno 1954, in lusione amice lusa, primus concursus inter turmis accidit: Italici contra Argentinos vicerunt 2-0. Unica controversia turmarum anno 1990 fuit, cum Italia (civitas quae sedes Certaminis Mundani Pedilusorii 1990 erat) ab Argentina in semifinalibus vinta est post poenalibus ludens in stadio Societatis Pedilusoriae Neapolitanae (manus Didaci Hermanni Maradona): in finale, apud stadium Olympicum Romae, plausores Italiae Germaniam Occidentalem faverunt atque Maradona, capitanus Argentinae, spectatores sibilantes propalam insultavit.
Amstelodami turma Uruquariana contra Italiam vicerat 3-2 in semifinalibus certaminis pediludii ludorum Olympicorum aestivorum 1928: haec fuerat primissima lusio Italiae contra Uruquariam. Post multos annos, Italia ac Uruquaria iterum luserunt, in Certamine Mundano Pedilusorio 1970, aequantes 0-0 atque seriem exclusoriam 8 manuum comprehendentes. Postillac in serie exclusoria 16 manuum Certaminis Mundani Pedilusorii 1990 turma Italica autem turmam Uruquarianam profligavit 2-0.
In tertio millennio, Italia contra Uruquariam finalem de tertio loco Scyphi Confoederationum FIFA 2013 vicit post poenalibus. At in Certamine Mundano Pedilusorio 2014 turma Uruquariana Italiam eliminavit, iam in serie coetuum, vincens 1-0.
Ceterae
[recensere | fontem recensere]Rivalitas adtenuatior minorque contra Helvetiam est, maxime ab Italicis emigrantibus illuc; alioquin, etiam ob propinquitatem geographicam, Helvetia frequentissima omnium adversariorum turmae Italicae est. Aliae fortiores lusiones (historiciores quam pedilusoriores) contra Sloveniam et Croatiam, turmas nuper conditas, sunt: quamquam rivales veluti Francia vel Germania non sunt, in his lusibus faventes Italici, plerumque quieti, quasdam rixas fecerunt. Significabilis eventus amicalis contra Sloveniam die 21 Augusti 2002 fuit, qui missio Brunonis Pizzul (commentatoris turmae Italicae) quoque esse debebat. Tergesti (urbe Italiae historice ab ipsa Slovenia repetita) Italia victa est 1-0, sed est memorata principaliter ob conflictum inter aliquos spectatores, irruptiones faventium in campo et lites quoque inter pedilusores.
Ceterae rivalitates a raris fortuitisque lusionibus describuntur. Necessarius est Chiliam atque "Pugnam Urbis Sancti Iacobi" memorari: haec rivalitas anno 1962 incepit conclusitque, postquam diurnaria Italica incommodam res contra Chiliam scripserant controversias intentionemque gignentes. Illa lusio infelix, sed postea ii tranquilli fuerunt.
Memoriae satis infaustae propter turmas Scandinavicas Daniam ac Sueciam, quae in Certamine Europaeo Pediludii 2004 lusionem aequaverunt 2-2 Italiam eliminantes, supersunt. Singillatim, Italia propter ipsam Sueciam Certamini Mundano Pedilusorio 2018 non interfuit, in qualificatione victa; in miro quodam casu, ea quoque neque in Certamine Mundano Pedilusorio 1958 neque in Certamine Europaeo Pediludii 1992 qualificationes superavit: utraque in Suecia acta sunt.
Amarius etiam utraeque Coreae memorantur. Corea Septentrionalis incredibiliter Azzurri (qui, ob infortunium Iacobi Bulgarelli, sine homine diu luserunt) in serie coetuum Certaminis Mundani Pedilusorii 1966 profligavit, vincens 1-0; Corea Meridionalis, quae cum Iaponia Certamen Mundanum Pedilusorium 2002 celebravit, autem Italiam in serie exclusoria 16 manuum deiecit, in turpi lusione propter arbitria Briani Moreno. Post ea tempora, Italia has turmas numquam concucurrerunt.
Huic paginae iam sunt translationes interviciales! Quaesumus, remove hanc formulam.