Revirescit et florescit
Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.| Revirescit et florescit | |
|---|---|
| Numerus | CB 173 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Revirescit et florescit” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1.
Revirescit
et florescit
cor meum a gaudio.
ab hac peto
corde leto,
quam numquam deserui,
tota mente
ut repente
donet michi gratiam, si merui.
2.
Philomena
per amena
silve quando volitat
exultando
et cantando,
statim tui glorior.
miserere,
quia vere
in hac pena dulcissima morior![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, laetitiam amantis describit qui ob spem gratiae mulieris dilectae quasi renasci videtur. Poeta, mente tota ad amatam conversa, petit ut sibi benevolentia donetur, fidem suam erga eam numquam intermissam testificans.[1]
Argumentum carminis naturam cum affectu humano comparat, ubi cantus philomenae in silvis risum et gloriam amantis excitat. Tamen, more carminum goliardicorum, gaudium cum dolore miscetur, nam poeta se in "pena dulcissima" mori fatetur nisi misericordiam a domina sua acceperit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4