Res publica Lucensis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Res publica Lucensis
Res apud Vicidata repertae:
Res publica Lucensis: insigne
Res publica Lucensis: vexillum
Caput: Luca

Gubernium

Medieval commune, Aristocratic republic

Tabula aut despectus

Res publica Lucensis: situs

Res publica Lucensis [1] (Italiane Repubblica di Lucca) fuit antiqua civitas in Tuscia, regione Italica. Quae iam anno 1119 erat municipium liberum. Haec civitas per septem saecula circa permansit et eius libertas interrupta est solum per sex ac quadriginta annos omnino. Res publica Lucensis est tertia longaevissimarum italicarum rerum publicarum, pone Rem publicam Venetam et Rem publicam Ianuensis.

Historia[recensere | fontem recensere]

Exhordium[recensere | fontem recensere]

Quando exacte res publica orta, dilucidus non est. Ante annum 969 Luca erat unum caput marchionatus Tusciae, postea plurimae marchionales sedes erant. Post mortem Hugonis marchionis primissima proelia Lucae contra Pisae facta sunt, annos 1002 ac 1004, index ad dominandum studii rectorum tuscarum urbium vel earum civium. Anno 1055, Henricus III imperator lucensem iudicem Flaipertum mandavit "missum domni imperatoris" ac vicarium civitatis, ut potestas marchionatus Tusciae diminueretur, quia Beatrix marchionissa Tusciae innupserat Godefridum Barbatum, rebellis dux Lotharingiae inferioris, et desponderat eius filiam ac heredem Matildam Godefrido Gibbero, mariti filium. In illo tempore, quamquam pro forma Luca marchionatu Tusciae subiceretur, status civitatis marchionissaeque propemodo pariter erant.

Magistratus municipales regentes, sive Consules maiores, traduntur anno 1080 instituti esse, sed primissimum documentum notum de consulibus scriptum fuit anno 1119[2][3]. Istos consules Conradus marchio Tusciae anno 1120 agnovit vicarios civitatis Lucae, ut imperatori fideles urbes contra illas papae fideles faveret[4]. Utique anno 1081 Henricus IV imperator, quia in controversia de investitura partem Gregori VII papae adiuvaret Matilda marchionissa, concessit nullum castellum infra sex milia passuum a urbe Lucae constitueri posse et alia privilegia[5]. Hoc privilegium postea impensum est, ut castella adversariorum aggrederent et delerent. Deinde, Henricus V imperator anno 1116 concessit civibus privilegium de fluvio Serculi, de ostio Motronis ac de litore maris, autem Lotharius III imperator confirmavit omnia illa privilegia anno 1133[6]. Civitas die 6 Aprilis 1160 emit feudalia privilegia a Guelpho VI marchioni Tusciae pro solidos mille, et statum rei publicae liberae adepta est cum dignitate marchionali[7]. Post duos annos, Fridericus I Aënobarbus imperator civitati concessit de jure libere eligere consulibus[8].

Conflictiones municipales[recensere | fontem recensere]

Praetor, sive dominus Podestas, institutum est summus magistratus municipalis regens, ob forsit iussu Friderici imperatoris. Primus dominus Podestas Lucanae civitatis anno 1187 fuit Paganellus Porcarensis, dominus Castri Porcarii, qui cum multis dominis regionis societates habebat. Consules praetorque initio idem munus fungebantur, quare lites inter se non erant insuetae. Hi conflicti tulerunt aliquando ad expulsionem consulum aliquando ad annos sine praetore.

Cum Volaterris, Sena et Florentia anno 1197 Luca inivit Societatem inter civitates Tusciae.

Ob litibus inter patricios ac vulgum anno 1206 Consilium Populi institutum est. Capitanus Populi est anno 1250 institutum. Anno 1264 consules fiunt decem, loco quinque, ob litibus inter partibus Guelphi ac Ghibellini.

Aevum modernum[recensere | fontem recensere]

Rebellio textorum anno 1531.

Quando civitas accusata est haereticis auxiliari, anno 1545 institutum est Officium de religione ut propagationem haereseon reprimeret et vitaret Romanam Inquisitionem se interposituram esse.

Emendatio statuti a Martinus Bernardini anno 1556 et res publica appellata est serenissima.

Bellum contra Ducatum Mutinae Regiique annos 1604-1620.

Liber Aureus insitutum est anno 1628 et Res publica aristocratica facta est.

Moenia conclausum est anno 1645.

Vexillum Rei publicae democraticae Lucensis (1799 et 1800–05).

Libertas rei publicae Lucensis finem habuit anno 1799 ob occupationem Francorum antea et Hasburgensium postea, sed pro forma civitas persistit ad annum 1805 usque. Res publica ordinata est a Francis ter in democratiam quam Ligurica, a Hasburgenses bis in aristocratiam quam antea. Novum statutum adeptum est 1 januarii 1802 - res publica democratica facta est, sed similior vetere re publica.

Conclusio[recensere | fontem recensere]

Anno 1805, Napoleo imposuit rem publicam in monarchiam vertere et cum Principatu Plumbinensi uniri. Post bella Napoleonis anno 1815, quia rei publicae institutum coniunctum est cum ideologia rei novae Francicae, praeter Confederationem Helveticam nulla res publica restaurata est Consilio Vindobonensi. Igitur civitas Lucensis ut ducatus restituta est, sed iam anno 1847 hic ducatus Magno Ducatui Tusciae adiunctus est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Confer exemplum Banco di Lucca - Marchio apud www.bancodilucca.it
  2. T.W.Blomqvist et D.J.Osheim, The first consuls at Lucca, 10 July 1119, Actum Lucae VII (1978) pp.31-40
  3. Memor. Lucch. T.4 p.2
  4. Girolamo Tommasi, Sommario della storia di Lucca, Documenti, nr.3
  5. Dietrich von Gladiss, Henrici IV Diplomata n.334 pp.437-439 et n.357 pp.471-472
  6. Emil von Ottenthal, Lotharii III Diplomata nec non et Richenzae imperatricis placita n.47 pp.77-79
  7. Biblioth. Patr. T.25 p.957
  8. Rainer Maria Herkenrath, Federici I Diplomata n.375 pp.239-241

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Forma rei publicae Lucensis (République de Lucques) anno 1672 delineata
  • Phil. Andraeam Oldenburger, Pandectae iuris publici imperii romano-germanici: sive: limnaeus enucleatus excerptus contractus, Iohannem Hermannum Widerhold, 1670
  • Memorie e Documenti per servire all'istoria del Principato lucchese, Lucca, Francesco Bertini tipografo, 1813
  • Antonio Mazzarosa, Storia di Lucca: dalla sua origine al MDCCCXIV, Lucca, Tipografia di Giuseppe Giusti, 1833
  • Christopher Wickham, Community and Clientele in Twelfth-century Tuscany: The Origins of the Rural Commune in the Plain of Lucca, Oxford, Clarendon Press, 1998
  • Hans-Martin Schwarzmeier, Lucca und das Reich bis zum Ende des 11. Jahrhunderts; Studien zur Sozialstruktur einer Herzogstadt in der Toskana, Walter de Gruyter, 2011
  • Mauro Ronzani, Lucca dall'arrivo dei Longobardi al Comune, Scoperta armonia: Arte medievale a Lucca, Filieri Maria Teresa, 2014

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

  • Rei publicae et ducatus Lucensis vexilla (Italiane)