Res dare pro rebus
Appearance
| Res dare pro rebus | |
|---|---|
| Numerus | CB 223 |
| Argumenta | alcoholismus, alea, conviviality |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Res dare pro rebus” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CCXXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Res dare pro rebus, pro verbis verba solemus.
2. Pro nudis verbis montanis utimur herbis,
pro caris rebus pigmentis et speciebus.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen brevissimum, in sectione potoria et lusoria codicis positum, regulam quandam socialis permutationis et aequitatis verbis ludi facit. Auctor docet oportere res rebus et verba verbis respondere, distinguens inter inanes promissiones, quae herbis vilibus comparantur, et res pretiosas, quae sicut pigmenta et species aestimandae sunt. Est iocus poeticus de consuetudine dandi et recipiendi in mundo scholarium, ubi saepe pro muneribus realibus solum verba offeruntur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4