Redivivo vernat flore
Appearance
| Redivivo vernat flore | |
|---|---|
| Numerus | CB 150 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Redivivo vernat flore” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CL reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Redivivo vernat flore
tellus, que tam diu marcuit,
et vernali sol calore
pulso brume statu claruit.
iam philomena dulciter
dulcisonis concentibus delectat cor suaviter.
2. Estas nunc tenella vestit
fronde nuditatem arborum.
puellaris turba gestit
florem contemplari nemorum.
hanc sequatur cum gaudio
iam iuvenum militia, dulcis et leta contio!
3. Ergo leti aspirantes
dulcem rerum ad temperiem
iocundemur, gratulantes
Veneream ad blanditiem
et aurea Cupidinis
ad iacula! sit animus velox ad cultum virginis![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, adventum veris et renovationem naturae celebrat. Poeta describit quomodo tellus, post hiemis torporem, floribus redivivis et solis calore recreetur, dum cantus philomenae mentes hominum mulcet.[1]
Argumentum ad exhortationem vertitur, qua iuvenes et puellae invitantur ut in nemora conveniant et amori operam dent. Per allegoriam aureorum iaculorum Cupidinis, auctor animum lectoris ad cultum venerium et ad gaudia mundana excitavit, demonstrans typicam laetitiam lyricae goliardicae.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4