Quis furor est in amore!
Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.| Quis furor est in amore! | |
|---|---|
| Numerus | CB 110 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Quis furor est in amore” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CX reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Quis furor est in amore!
corde, simul ore
cogor innovari;
cordis agente dolore
fluctuantis more
videor mutari
Veneris ad nutum,
corque prius tutum,
curis non imbutum
sentio
Veneris officio
turbari.
2. Ad Dryades ego veni,
iamque visu lem
cepi speculari
quasque decoris ameni;
sed unam inveni
pulchram absque pari.
subito procellam
volvor in novellam,
cepitque puellam
oculus
cordis hanc preambulus
venari.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, psychologicum amantis statum describit, qui furore et perturbatione Veneris capitur. Poeta mutationem sui cordis, antea ab amore liberi et tuti, deplorat, quod nunc subiti doloris fluctibus agitatur.[1]
Argumentum carminis ad mythologicum contextum vertitur, cum auctor ad Dryades (nymphas arborum) se accedere dicat ut pulchritudinem earum speculetur. Ibi, una virgine praeter alias formosa inventa, oculus amantis quasi venator fit, et cor in novam procellam passionis subito mergitur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4