Quinque libri classici

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Quinque libri classici[1] Sinenses sic enumerantur:

His saepe additur textus non iam servatus "classicum musicum" appellatus (樂經 Yuè jīng), qui, si re vera olim exstiterit, post librorum cremationem deperditus est. Chronographus Sima Qian "classicum sextum" nuncupavit.[5]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Quinque libri classici": P. J. Pigneaux et al., Dictionarium Anamitico-Latinum (Fredericnagori, 1838) (p. 242 apud Google Books)
  2. "ex Odarum libris": #Intorcetta et al. (1687) p. 23, similiter alibi; "liber odarum et poëmatum", "liber carminum" etc. ibidem
  3. "Xu kim sive libros historiales": #Intorcetta et al. (1687) p. xxii; "liber Xu kim", "libri Xu kim" etc. ibidem passim
  4. "historiam Regulorum Chun cieu, id est Ver & autumnus, dictam orditur Confucius": #Intorcetta et al. (1687) tab. chron. p. 12
  5. Burton Watson, interpr., Records of the Historian: Chapters from the Shih Chi of Ssu-ma Ch'ien (Novi Eboraci: Columbia University Press. 1969) p. 11

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Prosperus Intorcetta, Christianus Herdtrich, Franciscus Rougemont, Philippus Couplet, Confucius Sinarum philosophus, sive Scientia Sinensis. Parisiis: Horthemels, 1687 Textus apud Internet Archive Textus apud Gallica
  • Michael Nylan, The five "Confucian" classics. Novo Portu: Yale University Press, 2001. ISBN 978-0-300-08185-5

Nexus interni