Qui cupit egregium scachorum
| Qui cupit egregium scachorum | |
|---|---|
| Numerus | CB 210 |
| Argumenta | Alcoholismus, alea, conviviality |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Qui cupit egregium scachorum noscere ludum” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CCX reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione potoria codicis repertum, est expositio didactica et bilaris de ludicro scachorum ludo. Auctor regulas ludi, motus calculorum (sicut rochi, equitis, alfici, regis et reginae) atque naturam bellicam huius certaminis super tabula depicti accurate describit. Per metaphoram proelii, carmen non solum technicam ludi artem explicat, sed etiam de fortunae varietate et de casu potentium cogitare videtur, ubi etiam minimi pedites proceros capere possunt. Argumentum concluditur cum descriptione cladis ultimae, id est regis qui "mattus" efficitur cum via nulla patet, demonstrans quomodo ludus scachicus in cultura goliardica sicut speculum vitae et societatis haberetur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4