Publius Licinius C.f. Crassus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Publius Licinius C.f. Crassus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 167 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens[recensere | fontem recensere]

Gaius Licinius C.f. Crassus frater anno 168 a.C.n. consul Romanus fuit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 176 praetor in provinciam Hispaniam Citeriorem abire negavit verecundiam reliosam praetendens[1]. Anno 171 una cum Gaio Cassio C.f. Longino consul electus bellum contra Persem Macedonum regem ei traditum est[2]. Apud Callinicum montem victus est, sed tamen a rege deditionem posposcit[3]. Anno 170 a.C.n. proconsul Graecos in servitutem abduci sivit[4], quare a senatu multa ei demptum est[5]. Anno 167 legatus inter Pergamum urbem et Galatos pacem composuit[6].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, Abe urbe condita XLI 14,5; 15,9-10; 27,2; XLII 32,1seqq
  2. Titus Livius, op.cit. XLII 32,1-5
  3. Polybius, Historiae XXVII 8,7-10; Titus Livius, op.cit. XLII 62,8-12
  4. Titus Livius, Periochae XLIII
  5. Zonaras, IX 22
  6. Titus Livius, Ab urbe condita XLV 34,10-14


Antecessores:
Gaius Popillius P.f. Laenas et Publius Aelius P.f. Ligus
Consul
171 a.C.n.
cum
Gaio Cassio C.f. Longino
Successores:
Aulus Hostilius L.f. Mancinus et Aulus Atilius C.f. Serranus