Jump to content

Psalmus 130

E Vicipaedia
Psalmus "De profundis" in Les très riches heures du duc de Berry, f. 70r

Psalmus 130 libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit "De profundis clamavi ad te, Domine" et superscriptionem habet "Canticum ascensionum".

Duae sunt psalmorum enumerationes: Hebraica et Graeca. Haec pagina enumerationem Bibliorum Hebraicorum et versionum recentiorum sequitur. In Septuaginta antiqua translatione Graeca et plurimis versionibus Christianis ante reformationem factis, hic psalmus 129 dicitur.

Hic psalmus, qui saepe prex paenitentialis et inter exsequias canitur, a multis compositoribus in musica ornatus est, exempli gratia, a Iosquino Desprez, Iohanne Sebastiano Bach, Marcello Dupré, Arthuro Honegger et aliis.

Verba psalmi

[recensere | fontem recensere]

Haec sunt verba psalmi 130 (129), ex versione vulgata Clementina:

1 Canticum graduum.
De profundis clamavi ad te, Domine;
2 Domine, exaudi vocem meam.
Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae.
3 Si iniquitates observaveris, Domine,
Domine, quis sustinebit?
4 Quia apud te propitiatio est;
et propter legem tuam sustinui te, Domine.
Sustinuit anima mea in verbo eius:
5 speravit anima mea in Domino.
6 A custodia matutina usque ad noctem,
speret Israël in Domino.
7 Quia apud Dominum misericordia,
et copiosa apud eum redemptio.
8 Et ipse redimet Israël
ex omnibus iniquitatibus eius.

Lectio christiana

[recensere | fontem recensere]

"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".[1]

Titulus Psalmi

[recensere | fontem recensere]

"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur".[2] Titulus Psalmi 130 in Liturgia horarum est De profundis clamavi.

Descriptio Psalmi

[recensere | fontem recensere]

Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis adhaerens, sic argumentum psalmi descripsit:

Sive privatim suo nomine oret Propheta, sive Ecclesiae totius personam sustineat, malis obrutus ardenti vehementia liberationem flagitat. Et quamquam se iuste castigari agnoscit Dei manu, se tamen et pios omnes ad bene sperandum hortatur, quia Deus suorum sit perpetuus redemptor, et in promptu suppetat ratio qua eos a morte eripiat.[3]

  1. Cathechismus Catholicae Ecclesiae, numerus 2641
  2. Institutio generalis liturgia horarum, numerus 111.
  3. In librum Psalmorum, Iohannis Calvini commentarius (Oliva Roberti Stephani, 1557), argumentum Psalmi CXXX.

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vide Psalmum 129 apud Vicifontem.
Vicimedia Communia plura habent quae ad Psalmum 130 spectant.
Liber Psalmorum — תהילים
Psalmi Bibliorum Hebraicorum

123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150

Apocrypha vel Deuterocanonica

151152–155Psalmi Salomonis

Vocabula

PsalteriumHallelAlleluiaPsalmi paenitentialesSelahCanticum ascensionum

Versiones in Vicifonte

Tehilim (Hebraice)Septuaginta (Graece)Vulgata (Latine)

Sancti

Haec stipula ad religionem spectat. Amplifica, si potes!