Proclus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Proclus
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 8 Februarii 412; Constantinopolis mediaevalis
Obitus: 17 Aprilis 485; Athenae
Patria: Imperium Romanum Orientale

Officium

Munus: philosophus, Scriptor, mathematicus, mythographus
Editio Procli In Platonis Theologiam quae Hamburgi anno 1618 prodiit

Proclus (Graece: Πρόκλος ὁ Διάδοχος 'Proclus successor') fuit philosophus Graecus Imperii Romani Orientalis, qui ad scholam Neoplatonicam (sic temporibus nostris nominatam) pertinuit.

Discipuli eius inter alia Ammonius Hermiae, Flavius Illustrius Pusaeus (consul 467), Pamprepius, Marcellinus magister militum Dalmatiae, Anthemius, qui postea imperavit et Flavius Messius Phoebus Severus (consul 470) erant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Werner Beierwaltes, Proklos. Grundzüge seiner Metaphysik, Klostermann, Francofurti ad Moenum 1965, altera editio ibidem 1979, ISBN 3-465-01353-0
  • Werner Beierwaltes, Procliana. Spätantikes Denken und seine Spuren, Klostermann, Francofurti ad Moenum 2007, ISBN 978-3-465-03513-8
  • Stephen Gersh (ed.), Interpreting Proclus. From Antiquity to the Renaissance, Cambridge University Press, Cantabrigiae 2014, ISBN 978-0-521-19849-3
  • Elena Gritti, Proclo. Dialettica, Anima, Esegesi, Edizioni Universitarie di Lettere, Economia, Diritto, Mediolani 2008, ISBN 978-88-7916-385-9
  • Jean Pépin & Henri Dominique Saffrey (ed.), Proclus lecteur et interprète des anciens, Éditions du CNRS, Parisiis 1987, ISBN 2-222-04043-4
  • Nicoletta Scotti Muth, Proclo negli ultimi quarant'anni. Bibliografia ragionata della letteratura primaria e secondaria riguardante il pensiero procliano e i suoi influssi storici (anni 1949-1992), Vita e Pensiero, Mediolani 1993, ISBN 88-343-0548-5

Nexus internus[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Proclum spectant.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!