Jump to content

Pro dilectis

E Vicipaedia
Pro dilectis
PontifexHonorius III
Datum29 Maii 1220
Annus pontificatusIV
ArgumentaDe confirmatione Ordinis Fratrum Minorum in Gallia.

Pro dilectis incipit bulla apostolica a papa Honorio III die 29 Maii 1220 emissa, quarto anno sui pontificatus. Hoc documentum archiepiscopis, episcopis, abbatibus, prioribus aliisque praelatis in Regno Franciae constitutis mittitur, ut agnitio ecclesiastica Ordinis Fratrum Minorum confirmetur et eorum receptio in dioecesibus Gallicis mandetur. Haec bulla est testimonium grave de processu confirmationis institutionalis Ordinis Franciscani. Usus expressus vocabuli "Ordo" et iteratio adiectivorum sicut "catholicos", "devotos" et "religiosos" conatum Sanctae Sedis demonstrant ad affirmandam plenam orthodoxiam et legitimam canonicam fratrum minorum contra dubitationes episcoporum.[1]

Bulla Viterbii data est et pars est illorum documentorum quibus Curia Romana identitatem canonicam fratrum minorum in primis annis eorum expansionis extra Italiam definivit.[1]

In textu, Honorius III memorat se iam litteras priores pro fratribus minoribus misisse, eas praelatis commendantem. Inter has litteras invenitur bulla Cum dilecti. Nihilominus, papa indicat nonnullos praelatos, etsi nullam certam suspicionis causam invenissent, prohibuisse fratres in suis dioecesibus morari, quasi de legitimitate Ordinis dubitarent. Propter hanc rem, pontifex necessarium duxit denuo intervenire ut omnem incertitudinem dispelleret et plenam approbationem ecclesialem Ordinis Fratrum Minorum palam faceret.[1]

Bulla palam declarat papam Ordinem Fratrum Minorum inter ordines ab Ecclesia Catholica approbatos habere. Honorius III affirmat se fratres huius Ordinis ut vere catholicos et Sedi Apostolicae devotos agnoscere. Quocirca, papa praelatos monet et hortatur ut fratres minores in suis dioecesibus sicut viros fideles et religiosos admittant, eosque praecipue commendatos habeant, tam ob reverentiam Dei quam auctoritatis pontificiae. Documentum sublineat meram possessionem litterarum apostolicarum non debere suspicionem de fratribus excitare, sed potius satis esse ad eis benevolam receptionem praestandam.[1]

Nexus interni

[recensere | fontem recensere]