Presbyter Ioannes
 |
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet. Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |
Presbyter Ioannes[1] est persona mythica in opinione saeculorum mediaevalium Europaeorum(en) concepta, qui rex atque sacerdos Christianus esse dicitur, in amplissimo ditissimoque regno Orientis(en) imperitans.[2] Haec fabula per Europam a saeculum saeculo XII usque ad saeculum XVII maxime vigebat.
Origines fabulae
[recensere | fontem recensere]Primae de Presbytero Ioanne famae saeculo XII increbruerunt, cum? epistula quaedam mystica, Latine exarata eique ascripta, per fines Europaeos diffunderetur.[3] In hac scriptione regnum infinitum describebatur, opibus inauditis ac miraculis naturae refertum, quod mentes hominum illius aevi vehementer perculit.[3] Narratio etiam ex traditionibus popularis originis et itinerariis antiquis hauriebat, sicut ex Actis Thomae, ubi de apostoli evangelizatione in India agitur; quae res imaginem Orientis Christiani apud Occidentales informaverunt.[3]
Epistula Presbyteri Iohannis
[recensere | fontem recensere]
Conferatur pagina principalis: Epistula Presbyteri Iohannis.Locus princeps huius traditionis est celebris illa Epistula Presbyteri Ioannis, quae saeculo XII apparuit et celeriter per orbem Christianum percrebuit.[3] In ea, auctor se regem regum et dominum dominantium appellabat, se regnare in "tribus Indiis" asseverans, opibus pollentem et paratum ad auxilium ferendum contra hostes Christianitatis.[3] Haec epistula per saecula pro vera habita est, unde complura exemplaria manuscripta atque versiones in linguas vernaculas ortae sunt.[3]
Situs regni
[recensere | fontem recensere]Asia Media
[recensere | fontem recensere]Saeculo XIII, crescente imperio Mongolico, nonnulli putabant regnum Presbyteri Ioannis in Asia Media situm esse, ubi gentes Nestorianae et Turco-Mongolicae Christianam fidem profitebantur.[2]
Aethiopia
[recensere | fontem recensere]Postea, a saeculo XIV, locus fabulae paulatim in Africam Orientalem translatus est, praesertim in Aethiopiam. Quod regnum, ab Europaeis tunc temporis ut potestas Christiana solitaria et valida videbatur, sedes aptissima ad fabulam fovendam putabatur.[3]
Interpretationes historicae
[recensere | fontem recensere]Mythos Presbyteri Ioannis elementa traditionum Christianarum orientalium, narrationes viatorum, eque phantasia mediaevali orta confundit. Haec figura interpretari potest ut desiderium Occidentis ad socium Christianum inveniendum contra incursionem Islamicam. Simul habetur signum coniunctionis auctoritatis spiritualis cum potestate saeculari, quae notio iam in Melchisedech, homine biblico, invenitur.[2]
Fortuna culturalis
[recensere | fontem recensere]Haec legenda etiam post Medium Aevum in litteris, cartographia, et cultu civili Europaeo permansit. In mythistoria cuius titulus est Baudolino, ab Humberto Eco scripta, haec fabula affertur ut exemplum fictionis historicae quae mentes hominum movere possit.[4]
