Poëta laureatus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Poéta laureatus[1] est titulus honoris ab auctoritatibus publicis (imperatoribus, regibus, magistratibus, collegiis academiisque proprie allegatis) cuidam poétae datus ad eum honorandum.

Historia[recensere | fontem recensere]

Signum poétae laureati.
Incoronatio Pii Piccolomini poétae laureati ab imperatore Friderico III.
Franciscus Petrarca, poéta laureatus.
Thomas Inghirami, poéta laureatus.
Andreas Motion, poéta laureatus Britannicus.

Olim in multis regnis Europaeis hic titulus attribuebatur, atque papae, reges, necnon imperatores Sancti Romani Imperii hoc titulo eximios poétas honoraverunt. Anno 1501, Imperator Maximilianus I Collegio Poétarum et Mathematicorum Vindobonensi ius lauri poetis addicendi eisdemque insignibus poéticis ornandi allegavit.

Temporibus nostris tamen solum in regno Britanniae et in America adhuc lauro decorantur poétae sermone patrio utentes. Poétarum laureatorum Latine scribentium creare atque insignibus poéticis ornare munus est Academiae Latinitati Fovendae Romanae.

Index poétárum laureátórum[recensere | fontem recensere]

Poétae a papis vel a Senatu Romano laureati[recensere | fontem recensere]

Poétae ab imperatoribus sive a Collegio Poétarum et Mathematicorum Vindobonensi laureati[recensere | fontem recensere]

Poétae a praesidibus Civitatum Foederatarum laureati[recensere | fontem recensere]

Vide etiam: Poeta Laureatus Civitatum Foederatarum

Hic habes indices poétárum a praesidibus Civitatum Foederatarum laureatorum:

Poétae a regibus reginisve Britanniae laureati[recensere | fontem recensere]

Carola Anna Duffy, poétria laureata hodierna.

Poétae a regibus Belgarum laureati[recensere | fontem recensere]

  • Nullus

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Origo nominis corona lauri nobilis est.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Flood, John L. 2006. Poets Laureate in the Holy Roman Empire: a bio-bibliographical handbook. 4 voll. Berolini: De Gruyter (Paginae selectae vol. 1 apud Google Books)
  • Godi, C. 1970. La Collatio laureationis del Petrarca. In Italia medievale e umanistica 13: 1–27.

Nexus interni