Pluteus 29.1

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Folium 150 versum Plutei 29.1 clausulam "Nusmido" continet, primum retrogradús exemplum in musica notum.

Pluteus 29.1, vel Pluteo 29.1, etiam Manuscriptum Florentinum seu Antifonario Mediceo vulgariter appellatum, est manuscriptum illuminatum in Bibliotheca Laurentiana Florentiae conservatum. Liber ab officina Ioannis Grusch Lutetiae medio saeculo tertio decimo, probabiliter inter 1245 et 1255, effecisse habetur.[1] Maximam continet congeriem musicae generis Nostrae Dominae notam,[2] inter quam praecipue organa, conducti, et moteti. Illuminatio ex tredecim initiis historiatis et una miniatura in singula pagina picta constat, quae pro frontispicio est.

Facsimile manuscripti ab Instituto Musicae Mediaevalis anno 1967 editum est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Juan Carlos Asensio, The School of Notre-Dame.
  2. George Catalano, Scholastic Imagery in The Florence Manuscript, Essays in Medieval Studies 7, pp. 41–50.

Nexus interni

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Dittmer, Luther, ed. 19661976. Facsimile reproduction of the manuscript Firenze, Biblioteca mediceo-laurenziana, Pluteo 29. Publications of Mediaeval Musical Manuscripts, no. 10-11. Brooklyn: Institute of Mediaeval Music.
  • Masani Ricci, Massimo. 2002. Codice Pluteo 29.1 della Biblioteca Laurenziana di Firenze: storia e catalogo comparato. Pisis: Edizioni ETS. ISBN 88-467-0547-5.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]