Jump to content

Pipamperonum

E Vicipaedia

Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.

Pipamperonum
Cognitores
ChemSpider4664
PubChem4830
Natura chemica
Pipamperonum
Formula summarumC
21
H
30
FN
3
O
2
Massa molaris375.488 g/mol
Natura pharmacologica
Codex ATCN05AD05 (WHO)
Semivita biologica17-22 horae
Metabolismusiecore (hepaticus)
Excretiorenibus
Ad usum therapeuticum
Applicatioper os

Pipamperonum est substantia sedativa atque antipsychotica levior, ideoque praecipue ad therapiam insomniae, etiam delirii praescriptum. Effectus maior est sedatio. In corpore substantia multa receptoria inhibit. Semivita eius valde longa invenitur.

Natura Pipamperoni

[recensere | fontem recensere]

Natura chemica

[recensere | fontem recensere]

Pipamperonum ut benperidolum et haloperidolum et triperidolum est butyrophenonorum (butyrophenonum est 1-phenylbutan-1-onum). Structura chemica melperoni est 1-[4-(4-Fluoro-phenylo)-4-oxobutylo]-1,4-bi-piperidino-4-carbamidum.

Massa molaris est 375.488 g/mol.

Natura pharmacologica

[recensere | fontem recensere]

Pipamperoni effectus sedativus est. Codex ATC est N05AD05.

Pharmacodynamica

[recensere | fontem recensere]

Pipamperono potissime plurima receptoria obsidentur (vide tabulam).

ReceptoriumAffinitas ligandi
Ki (nM)[1]
Annotatio
serotonini 5-HT1A5.46
serotonini 5-HT1B5.54
serotonini 5-HT1D6.14
serotonini 5-HT1E5.44
serotonini 5-HT1F<5
serotonini 5-HT2A8.19
serotonini 5-HT55.35
serotonini 5-HT76.26
adrenergici α17.23
adrenergici α2A6.15
adrenergici α2B7.08
adrenergici α2C6.25
dopamini D15.61Haloperidolum: 1.55 (fortius)
dopamini D26.71Haloperidolum: 1.55 (fortius)
dopamini D36.58Dopamini receptoriorum affinitas altissima;
Haloperidolum: 0.74 (fortius)
dopamini D47.94

Pharmacocinetica

[recensere | fontem recensere]

Effectus primi transitus magnus. Semivita biologica .[2] 17-22 horae est. Excretio est per urinas et biles.

Effectus pipamperoni

[recensere | fontem recensere]

Cum uso melperoni animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.

Effectus secundarii

[recensere | fontem recensere]

Exempli (!) sunt:

Nuntii casuum seniorum uno morbo Alzheimeriano aegroto[4], duorum aliorum[5] hypothermiam intermittentem descripsit.

Usus medicus

[recensere | fontem recensere]

Pipamperonum est sedativum atque antipsychoticum levius, ideoque praecipue ad therapiam insomniae, etiam delirii[6] praescriptum. Una casus descriptio effectum schizophreniae refractoriae combinatione substantiarum clozapini, valproati, et pipamperoni ostendit[7].

Nexus interni

  1. PDSP.
  2. Goldbook.
  3. Bont L., Bosker H. A., Brus F., Yska J. P., Bosch F. H. (Iun 1998). "Torsade de pointes after pipamperone intoxication". Pharmacy world & science 20 (3): 137 doi:10.1023/a:1008656321870
  4. Kamp D., Paschali M., Lange-Asschenfeldt C. (Sep 2016). Reversible Hypothermia in a Drug-naive Inpatient with Alzheimer's Disease Receiving Pipamperone. 49. pp. 213-4 doi:10.1055/s-0042-105442
  5. Eikenboom H. C., Janssens A. R., Rosekrans P. C., Molendijk W. (Feb 1997). "Hypothermia during use of pipamperone". Nederlands tijdschrift voor geneeskunde 141 (6): 301-3
  6. Boettger S., Knöpfel S., Schubert M., Nuñez D. G., Plichta M. M., Klaghofer R., Jenewein J. (Iul 2017). "Pipamperone and delirium: a preliminary evaluation of its effectiveness in the management of delirium and its subtypes". Swiss medical weekly 147: w14471 doi:10.4414/smw.2017.14471
  7. Paraschakis A. (Mar-Apr 2014). "Pipamperone augmentation of clozapine and sodium valproate in refractory schizophrenia: a case report". Clinical neuropharmacology 37 (2): 60-1 doi:10.1097/WNF.0000000000000021