Pandarus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Pandarus in fabulis Graecis fuit sagittarius Troianus, filius Lycaonis et dux eorum qui Zeleam sub monte Ida incolebant. Cui ipse Apollo argenteum arcum dederat[1]. Ut Servius scribit, Pandarus "secundum Homerum Minervae persuasione certamen singulare Menelai et Paridis, cum in eo esset ut Paris vinceretur, iacto telo diremit, quo Menelaum vulneravit".[2] Postea Tydeidem Diomedem una cum Aenea adgressus sagitta leviter sauciavit, qui ab Athena dea excitatus et ob vulnus furiosior factus Pandarum proeliantem occidit[3].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Ilias II.824-827.
  2. Maurus Servius Honoratus, In Vergilii Aeneidos libros 5.496. Ilias IV.87sqq.
  3. Ilias V.95–296.
Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!