Jump to content

Orbitale atomicum

E Vicipaedia
−3 (maximum dubium) Latinitas huius paginae maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Formae earum quinque primarum orbitalium atomicorum sunt: 1s, 2s, 2px, 2py, et 2pz. Hae duae colores eam phasem aut signum functionis-undae? in quibusque regionibus monstrant. Hae graphae? sunt earum [ψ(x, y, z)] functionum quae ob coordinata unius electroni dependent. Ut videas formam elongatam earum ψ(x, y, z)2 functionum quae densitatem directius monstrant, vide graphas? d-orbitalium post hic.

Orbitale atomicum[1] in mechanica quantica est functio mathematica quae mores undulatos aut unius aut binorum electronorum in atomo describit.[2] Quae functio adhiberi potest ut probabilitas quemquam electronum atomi investigandi in quaquam speciale regione circum nucleum atomi calculetur. Appellatio orbitalis atomici vel ei regioni physicali aut spatio ubi electron calculetur praesens referat; ita definita ab forma mathematicale particulare illius orbitalis.[3]

Quidque orbitale circum atomum ab secta unica valorum earum trium numerorum quanticorum [n, ℓ, et m] depingitur; hi valores proprie energiae electroni, momento angulari, et momento angulari eius componenti-vectoris (ille numerus quanticus magneticus) correspondent. Talia orbitalia numero maximo duorum electronorum occupantur, quisque cum ipso "vertigo numero quantico" aut "spin numero quantico" aut "turbinis numero quantico" "s" aut "" differentur. Hæc nomina simplices: s orbitale, p orbitale, d orbitale et f orbitale, eis orbitalibus cum momento-angulari numero quantico ℓ = 0, 1, 2 et 3 proprie referunt; [cum ℓ = 0 = s orbitale, ℓ = 1 = p orbitale, et cetera]. Haec nomina usa sint, cum valore "n", ut configurationes-electroni atomorum describant. Haec ex descriptionibus a pristinis spectroscopistīs cuiusdam serieī metalli-alkalii spectroscopicarum linearum cum "sharp", "principal", "diffuse", et "fundamental" derivantur. Orbitalia cum ℓ > 3 alphabete? continuant, omittens j (g, h, i, k, …) quod quaedam linguae inter literis "i" et "j" non distinguunt.

  1. Cf. Suard, Michaëla; Berthier, Gasto & Del Re, Iosephus (). Nova methodus adhibendi approximationem molecularium orbitalium ad plures iuxtapositas unitates. Theoretica Chimica Acta. 7. pp. 236–244. doi:10.1007/BF01045581: “atomi unum orbitale parantes”.
  2. Orchin et al. 2005.
  3. Daintith 2004.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]
  • Daintith, J. 2004. Oxford Dictionary of Chemistry. Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-860918-3.
  • Orchin, Milton, Roger S. Macomber, Allan Pinhas, et R. Marshall Wilson. 2005. Atomic Orbital Theory. PDF.