O mi dilectissima!
| O mi dilectissima! | |
|---|---|
| Numerus | CB 180 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“O mi dilectissima” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine et Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXX reperitur.[1]
Questo celebre componimento, noto come Carmina Burana 180, è in realtà un testo bilingue originale del XIII secolo. La parte principale è già in Latino, mentre il ritornello (refrain) è in Medio Alto Tedesco (Mittelhochdeutsch).
Per soddisfare la tua richiesta, ho mantenuto i versi latini originali e tradotto in latino solo il ritornello tedesco, adattandolo allo stile della lirica goliardica.
Textus
[recensere | fontem recensere]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis digestum, est laudatio venustatis puellae cuiusdam, ubi amator ardorem suum et suspiria propter pulchritudinem dilectae orta canit. Textus bilinguis est, nam strophae Latinae cum intercalari versu Theodisca antiqua (min geselle chovmet niet) coniunguntur, quod desiderium absentis socii exprimit.[1]
Argumentum carminis schema poeticum sequitur ubi dotes physicae, sicut oculorum fulgor et vultus candor, cum motibus animi amantis comparantur. In fine, auctor optatum eroticum verbis audacioribus profert, sperans se vincula virginea puellae reserare posse, more goliardico qui sacra et profana miscere solet.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4