Noradinus
(Redirectum de Nureddinus)
Haec est pagina discretiva nominalis quae paginas de hominibus similium nominum indicat.
| Noradinus | |
|---|---|
 Noradinus, sultanus Damasci | |
| Genus | Masculinum |
| Origo | Arabica |
| Significatio | “lux fidei” |
| Index praenominum Paginae in "Noradinus" ineuntes | |
Noradinus,[1] sive Norandinus,[2] seu etiam Nuraldinus[3] et Nureddinus,[4] est nomen atque praenomen masculinum Arabicum (Arabice نور الدين, Nūr al-Dīn) atque Turcicum (Turcice Nurettin), quod “lucem fidei” significat, e vocabulis Arabicis nūr (نور, 'lux') et dīn (دين, 'fides') ductum.[5][6]
Homines
[recensere | fontem recensere]In operibus artificiosis
[recensere | fontem recensere]Norandinus est persona, sponsus Lucinae, in poëmate epico Orlando furioso a scriptore Italico Ludovico Ariosto saeculo XVI scripto.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ “Noradinus [...] maximus nominis et fidei Christianae persecutor”; Eduardus Gibbon, The” History of the Decline and Fall of the Roman Empire, Volume 6 (Londinii, 1902): 336 .
- ↑ “Quadam vero die, cum maximum cum Saracenis commisissent praelium, captus est dominus Balduinus a Norandino principe Damasci, qui de voluntate suo-rum Saracenorum suam filiam unicam, Norandinam nomine, recepta Christianitate illi supposuit”; Cronache del secoli XIII e XIV (Florentiae, 1876): 615 .
- ↑ “Nuraldinus cum hominibus paucis [...] servati sunt”; Joannes Godofredus Ludovicus Kosegarten, Supplementa syntaxeos syriacae (Gryphisvaldiae, 1834): 55 .
- ↑ “Mortuo Asadoddino, Ægypti imperium a Nureddino consessum Saladino, qui, ut ejus Vicarius, id tenebat”; The Anti-Jacobin Review and Magazine Or Monthly Political and Literary Censor, Volume 15 (Londinii, 1803): 177 .
- ↑ Behind the Name, s.v. “Nur ad-Din”. (Anglice)
- ↑ Saladinus Ahmed, A Dictionary of Muslim Names, C. Hurst & Co. Publishers, 1999: 156 . (Anglice)