Nulli beneficium
| Nulli beneficium | |
|---|---|
| Numerus | CB 36 |
| Argumenta | Clerus, ethica, ecclesiastical discipline |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Nulli beneficium” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXVI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen morale et pareneticum ad quendam praelatum seu episcopum (praesul) dirigitur, ut eum ad veram paenitentiam et ad officia pastoralis curae recte implenda hortetur. Auctor primum momentum contritionis cordis extollit, sine qua externa confessio ore facta inanis habetur, et gravitatem ingratitudinis erga Deum admonet.[1]
In sectionibus sequentibus, carmen virtutes morales pastoris describit: niti debet virtute potius quam nobilitate sanguinis, humiles fovere, superbos reprimere et iuste iudicare. Denique severitas divini iudicii commemoratur, ubi pastor rationem reddere debet de grege sibi commisso, ne non pastor sed raptor inveniatur, quia lapsus ab alto gradu gravior semper habetur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4