Nu sin stolz vnde hovisch
| Nu sin stolz vnde hovisch | |
|---|---|
| Numerus | CB 148a |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Nu sin stolz vnde hovisch” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXLVIIIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen brevissimum, in sectione amatoria codicis servatum, est cantio vernacula (Theodisca) quae ad mores aulicos et amatorios spectat. Textus exhortationem ad adstantes continet ut superbe et urbane se gerant, mox iconem classicam deae Veneris introducens, quae sagittas amoris emittit ad corda percutienda.[1]
In contextu codicis, haec stropha saepe cum carminibus Latinis coniungitur ut refrenum vel glossa popularis, monstrans quomodo idealia curialia et vis numinis amoris in cultura medii aevi diffusa essent. Rhythmus repetitivus indicat hoc carmen fortasse ad saltationem vel choream destinatum esse.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4