Non iubeo quemquam
Appearance
| Non iubeo quemquam | |
|---|---|
| Numerus | CB 212 |
| Argumenta | Alcoholismus, Alea, Conviviality |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Non iubeo quemquam sic perdere gaudia vite” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CCXII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]I.
Non iubeo quemquam sic perdere gaudia vite,
† Ut nimioque cibo debeat ipse mori.
II.
Sume cibum modice; modico natura tenetur.
Sic corpus refice, ne mens ieiuna gravetur.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione potoria codicis positum, est breve praeceptum morale de temperantia in victu et moderatione gaudiorum vitae. Auctor monet lectorem ut cibis prudenter utatur, nam superfluus cibus sanitati nocet, dum moderatio naturam sustinet et vires corporis reficit sine mente gravanda. Argumentum carminis ethicam Epicuream cum prudentia Christiana miscet, docens quomodo delectatio vitae non in excessu, sed in mensura servanda sit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4