Non honor est
Appearance
| Non honor est | |
|---|---|
| Numerus | CB 104a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Non honor est” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CIVa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Non honor est, sed onus species lesura ferentes;
Si qua voles apte nubere, nube pari![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc breve carmen, in sectione amatoria codicis positum, constat in disticho elegiaco quod de convenientia inter coniuges monet. Auctor hos versus ex Ovidii Heroidibus verbatim sumpsit, ubi Deianira de disparitate inter se et Herculem queritur.[1]
Descriptio poematos exprimit sententiam moralem de amore et matrimonio, suggerens pulchritudinem vel nobilitatem nimiam oneri esse posse si paritas inter amantes desit. In contextu goliardico, hic usus auctoritatis classicae demonstrat quomodo poetae medii aevi sapientiam antiquam adhibuerint ad regulas sociales et amatorias illustrandas.[2][1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4