Non est in medico
Appearance
| Non est in medico | |
|---|---|
| Numerus | CB 176 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Non est in medico semper” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXVI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc breve carmen, in sectione amatoria codicis servatum, ex duobus distichis constat quae de vi artis et eloquentiae tractant. Primus locus excerptum est ex operibus Ovidii (Ex Ponto), ubi auctor confirmat medicum non semper aegrotum sanare posse, sed artem manualem doctam interdum praestantiorem esse.[1]
Secunda pars carminis momentum facundiae effert, quae fidem et sapientiam in mente confirmat cum vox suavis plene resonat. Haec sententia doctrinam goliardicam de harmonia inter sapientiam et eloquentiam (facundia) exprimit, quae necessaria est ad animum humanum movendum.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4